Töluvert margir Íslendingar virðast halda að Kanaríeyjar séu fríhöfn og að þar sé enginn skattur á vörum. Ekki aðeins er þessi misskilningur útbreiddur hjá þegnum landsins heldur og einnig hjá nokkrum ferðaskrifstofum sem raunverulega kynna Kanaríeyjar sem dásemdis fríhöfn þar sem spreða má seðlum eins og enginn sé morgundagurinn.
Ekki láta góð verð blekkja. Takmörk eru fyrir hvað hlutir sem heim er komið með mega kosta. Mynd Coleccionista de Instant
Staðreyndin er sú að eyjarnar eru ekki fríhöfn í neinni merkingu þess orðs. Hins vegar eru skattar á vörur, sérstaklega dýrum munum, mun minni þar en annars staðar í Evrópu. Það helgast af því að eyjarnar flokkast sem jaðarsvæði innan Evrópusambandsins og njóta þannig ákveðinna fríðinda umfram Spán sjálfan. Fríðindi á borð við þau að sleppa við að greiða evrópskan söluskatt.
Þó það merki að skattar séu almennt lægri, og stundum mikið lægri, á vörum ýmis konar þá þýðir það einnig að farþegar frá Kanaríeyjum mega aðeins koma með vörur upp að vissu verðmætamarki til meginlandsins eða heim til Íslands.
Hámarks upphæð sem allar vörur sem koma má með frá löndum utan ESB, eins og Kanaríeyjar eru flokkaðar, til Spánar eða Bretlands samtals er aðeins 27 þúsund krónur. Er þá tóbak eða vín frátalið.
Tollayfirvöld á Íslandi eru aðeins sanngjarnari. Sé flogið beint hingað heim má hámarksupphæð keyptra vara ekki nema hærri upphæð en tæplega 90 þúsund krónum.
