Einn úr Fararheilshópnum gisti fyrst nótt í Madríd á Spáni árið 1997. Þangað tafðist för með tiltölulega nýlegu og óþekktu flugfélagi sem hét easyJet sökum slæms veðurs og í stað þess að lenda á Sol í miðborg Madríd um kvöldmatarleyti var klukkan að ganga tvö um nóttina þegar það loks náðist.
Nú voru góð ráð dýr því ekkert var hótel bókað fyrirfram í þeirri för og því fátt í stöðunni annað en finna gistingu í grænum hvelli því stíf dagskrá var daginn eftir.
Strikið var því tekið á allra fyrsta gistihús, hostel, sem varð á veginum og leit ekki út fyrir að vera krummaskuð dauðans. Hostel Persal varð fyrir valinu. Ekki af því að það liti sérstaklega út heldur vegna þess að fyrstu þrjú gistihúsin sem bankað var upp á reyndust full og klukkan farin að slefa í þrjú.
Persal var ómerkilegt að sjá að utan en þar var opnað og boðið upp á aðra hæð í móttökuna. Þar var ekki aðeins flennibjart og þrír menn að spjalla í rólegheitum þetta seint um nótt heldur og sást ekki mikið í fremur gamaldags og úrelta panel-klædda veggina fyrir fleiri hundruð myndum af knattspyrnugoðum Barcelóna.
Jafnvel þó afar seint væri um nótt og þreyta í skrokki var ekki laust við að augun glenntust upp og þúsund spurningar hrúguðust í kollinn yfir myndunum á veggjunum. Þetta var eins og koma í búddamusteri í Búrma. Og hvað voru gömlu þremenningarnir að ræða merkilegt svo seint um nótt? Jú, gengi Barcelóna.
Einn þeirra sem þarna sat og var eins þurr á munn og tómt glas af Martini var eigandinn sjálfur Jose Ignacio. Sá andvarpaði stórum þegar viðskiptavinur mætti á svæðið og var eins og Spánverjar eru margir; drullusama að því er virtist um viðskipti.
Herbergi fékkst sem var rétt nægilega stórt til að meðalstór maður gat snert sturtuna á klósettinu með tánum þegar hann lá í rúminu. Ómerkilegt í alla staði en þak yfir höfuð á ögurstundu og fundurinn daginn eftir gekk eins og í sögu.
Síðan þetta var hefur Jose Ignacio verið heimsóttur einum sjö sinnum. Gamli þurri Spánverjinn sem dýrkaði Barcelóna og það í miðri höfuðborginni Madríd reyndist vera æði merkilegur maður þegar betur var að gáð. Og sennilega eini maðurinn í veröldinni sem datt í hug að skreyta allt gistiheimili sitt með myndum af knattspyrnugoðum Barcelóna í borg þar sem 99 prósent bókstaflega hata allt sem tengist Barcelóna.
Juan Ignacio seldi gistihúsið sitt fyrir fimm árum síðan og lést fyrr í vikunni.
Takk fyrir okkur!








