Í fyrsta skipti í áraraðir fóru fleiri Íslendingar erlendis í septembermánuði en júlímánuði samkvæmt tölum Ferðamálastofu. Fræðingar Íslandsbanka setja það í samhengi við meiri ferðagreddu landsmanna sem rekja megi að hluta til lélegs sumars. En á þessu kann að vera allt önnur skýring.
Getur verið að fólk sé að verða séðara hvað varðar ferðalög erlendis?
Bankamenn í tengslum við þjóðfélagið ættu að hafa orðið þess varir að peningar eru af skornum skammti á mörgum íslenskum heimilum og tilfinning ritstjórnar Fararheill sú að það fjölgi þeim heimilum sem skera niður við nögl en hitt.
Sé sú tilfinning rétt gæti ein skýring á tíðari ferðalögum í september en færri í júlí einfaldlega verið sú að í júlí eru ferðalög almennt dýrari en í september.
Bæði flugfélögin og ferðaskrifstofurnar vita sem er að júlímánuður er hinn hefðbundi toppmánuður í sölu ferða en það, nota bene, á aðeins við um þá kynslóð sem nú er kominn vel á aldur.
Fólk á miðjum aldri í dag eða yngra er ekki jafn kyrfilega fast á sumarleyfum í júlí eins og áður var. Þetta er fólk sem hefur leyft sér gegnum tíðina eina, tvær borgarferðir yfir vetrartímann og hangir ekki á Benídorm eða Kanarí í fleiri vikur í senn í júlí og lætur gott heita. Það eru breyttir tímar.
Annað er að landinn er almennt æði seinn að bóka ferðir erlendis sem sést best á því að ferðaskrifstofurnar margar bjóða ekki einu sinni upp á sumardagskrá sína fyrr en langt er liðið á árið. Þegar margir átta sig á því að sumarið fer að ganga í garð eru allar safaríkari ferðir á toppverði. Vart er komist út með litla fjölskyldu undir 350 til 400 þúsund krónum í júlí. En það er hægt að finna vænlegri pakka síðla sumars.
Þannig að það er ekki víst að veður eitt og sér sé að valda þessum breytingum.
