Skemmst er að minnast þess þegar fyrrverandi fjármálaráðherra íhugaði að banna peningaseðla á ófarsæla Fróni og krefjast þess að ungir og aldnir brúki aðeins kredit- og debitkort í viðskiptum. Á kontór yfirmanna Mastercard réðu menn sér ekki fyrir kæti við þær fréttir.
Hvað gera kortafyrirtækin við upplýsingar um þig? Reyna að græða á þeim.
Í það minnsta má telja það líklegt nú þegar kortafyrirtækið hefur fengið bandarískt einkaleyfi til að safna saman nægilegum upplýsingum um viðskiptavini sína til að geta metið mjög nákvæmlega líkamsstærð hvers og eins.
Að risastórt kortafyrirtæki safni upplýsingum um kaup fólks er ekkert nýtt. Það gera þau öll. En að draga þær upplýsingar saman til að reikna út stærð fólks, hæð og þyngd er aðeins vafasamara.
Vafasamast af öllu þó að Mastercard hyggst selja þær upplýsingar hverjum sem vill og getur borgað. Helstu viðskiptavinir eru flugfélög sem mörg hver dreymir um að vita upp á hár hversu þungir farþegar þeirra eru. Þó ekki sé nema til annars en raða fólki niður í sæti eftir þyngd og jafna þannig þyngd hverrar vélar. Aukaplús líka að geta mögulega stækkað sæti feitlaginna og að sama skapi þrengt sæti þeirra grannvöxnu og allt án þess að nokkur verði var eða spyrja þurfi óþægilegra spurninga. Slík breytanleg sæti eru þegar í framleiðslu erlendis.
Hvernig fer Mastercard að því að skjóta nákvæmlega á þyngd þína og stærð? Það er sáraeinfalt svo lengi sem þú hefur keypt föt eða skófatnað og greitt fyrir með Mastercard kortinu. Af þeim upplýsingum er hægt að meta þyngd þína og hæð á augnabliki og æði margt annað persónulegt líka.
Ekki láta stórfyrirtæki græða á þér. Brúkaðu seðla þar sem við því er komið og gefðu fyrrverandi vellauðugum fjármálaráðherra frí frá pólítík um alla eilífð.
