„Um 33 þúsund Íslendingar fóru utan í júlí eða 1.700 færri en í júlí í fyrra. Frá áramótum hafa um 203 þúsund Íslendingar farið utan, um 2.200 færri en á sama tímabili árið 2012. Fækkunin nemur 1,1% milli ára.“
Svo hljóðar fréttatilkynning frá Ferðamálastofu fyrr í vikunni þar sem greint er frá því að sífellt fækkar þeim Íslendingum sem halda utan til ferðalaga. Sérstaka athygli vekur mikil fækkun í júlímánuði sem hefur frá aldaöðli verið langvinsælasti tíminn til að halda út í heim.
Ef við leikum okkur örlítið með tölur þá þýðir þessi fækkun í júlí að ferðaskrifstofurnar hafa misst 255 milljónir króna úr aski sínum miðað við síðasta ár, sem ekki var neitt metár heldur, miðað við að hver og einn ferðalangur eyði sem nemur 150 þúsund krónur í ferð sína. Það er aldeilis upphæð sem kæmi sér vel í rekstri hvaða ferðaskrifstofu sem er hér á landi.
Og við veltum fyrir okkur hvort það geti verið tengsl milli þessarar fækkunar og þeirrar staðreyndar að innlendar ferðaskrifstofur hafa ekki beint, að mati Fararheill, verið að bjóða ýkja merkilega hluti þetta árið.
Er kannski kominn tími til að líta aðeins í spegilinn og eða taka mark á skotum Fararheill og bjóða lægri verð eða vænlegri ferðir?
