Hversu lágt getur Icelandair lagst? Hér er svarið

Hvað gætu frú Vigdís Finnbogadóttir og Icelandair átt sameiginlegt? Frú Vigdís þekkt fyrir auðmýkt, mannúð og ástúð fyrir náttúrunni svo fátt sé nefnt. Flugfélagið ekki þekkt fyrir neitt af þessu heldur þvert á móti fyrir grægði, leiðindi, uppsagnir og sífellt lélegri þjónustu.

Auglýsing númer tvö þar sem flugfélagið Icelandair setur sig í samhengi við frú Vigdísi Finnbogadóttur, birtist landsmönnum eftir fréttatíma kvöldsins. Þar óskar Icelandair Vigdísi til hamingju með 90 ára afmælið með langri og dýrri auglýsingu.

Hvers vegna skyldi einkarekið flugfélag, sem er nánast komið í kjöltu skattborgara vegna grægði, skulda og lélegs reksturs, eyða tugmilljónum króna í hamingjuauglýsingar fyrir einn dáðasta forseta landsins?

Kannski vegna þess að Icelandair er EKKI dáðasta fyrirtæki landsins og hefur aldrei sýnt þess nein merki að landinn skipti nokkru einasta máli. Flugfélagið, að stórum hluta núna í eigu erlendra aðila, er að gera sig breitt með samsvörun við frú Vigdísi.

Tökum yfirlýsingar okkar frá A til Ö svo allir skilji nú fullkomlega:

GRÆÐGÐI1  –  Græðgi Icelandair lýsir sér í geðveikum okurverðum í hvert sinn sem enginn var keppinauturinn til og frá landinu. Sem var algengt hér ekki fyrir svo löngu. Eða hver er búin(-nn) að gleyma 120 þúsund króna lágmarks fargjöldum frá London og heim á klakann um jól og páska hér fyrir nokkrum árum?

GRÆGÐI2 –  Fyrirtæki sem hefur greitt út milljarða króna arð til hluthafa sinna síðustu árin þrátt fyrir að hafa varla getað rekið fyrirtækið krónu í plús öll þau ár sem ferðamannafjöldi til landsins var meiri en nokkru sinni.

GRÆÐGI3  –  Fyrirtæki sem þrátt fyrir bágan rekstur eyddi TVEIMUR MILLJÖRÐUM króna í kaup á eigin bréfum til að poppa upp hagnað hluthafa. Skömmu síðar sagði fyrirtækið upp fjölda íslenska starfsmanna og færði bæði reikninga- og þjónustudeild sína erlendis til bláfátækra landa á kostnað íslenskra starfsmanna sem fengu reisupassann.

LEIÐINDI1  –  Kjaradeilur Icelandair eru jafn algengar og snjór á Vatnajökli. Það líður varla ár milli þess sem fréttamiðlar greina frá kjaradeilum starfsmanna Icelandair. Deilum sem hafa ollið því að einkarekið flugfélagið hefur þurft að leita til ríkisins til að geta haldið rellum sínum á lofti.

LEIÐINDI2  –  Þetta er flugfélag sem MONTAR sig af góðverkum þá einu sinni á ári sem Icelandair flýgur langveikum börnum og foreldrum þeirra erlendis í sól og sælu þeim að kostnaðarlausu. Flugfélag sem getur þess þó ekki að það eru framlög farþega flugfélagsins sem gera þeim kleift að bjóða upp á slíkt en ekki tóm umhyggja Icelandair.

LEIÐINDI3  –  Hvers vegna hefur þetta flaggflugfélag Íslendinga ALDREI boðið upp á beint flug til allra vinsælustu áfangastaða Íslendinga? Flug til Alicante eða Kanaríeyja? Neibbs, ekkert og aldrei í boði hjá Icelandair. Leitaðu annað. Því flugfélagið íslenska hefur aldrei hugsað um Íslendinga. Bara útlendinga og jafnvel bara notað klakann sem sjoppustopp milli Evrópu og Ameríku. Svo útlendingurinn sé hamingjusamur. Skítt með landann eins og Vigdís Finnbogadóttir sagði svo oft (EKKI.)

LEIÐINDI4  –  Sökum þess að flugfélagið færði þjónustudeild sína frá Íslandi til Indlands tekur nú sirka tuttugu mánuði að fá endurgreiðslu fyrir flug sem ekki var farið. Það aftur helgast af því að Icelandair notar peninga sem það fær í dag til að greiða mánaðargamlar sektir. Þegar ekkert kemur svo inn í kassann einn góðan veðurdag fer allt umsvifalaust í voll. Það svo aftur helgast af því að flugfélagið á ekkert svo mikið fé aflögu þó forstjórinn monti sig af öðru.

UPPSAGNIR1  –  Forstjóraræfillinn þorði ekki að viðurkenna að uppsagnir væru á næsta leyti hér fyrir mánuði síðan með tilheyrandi vökunóttum fyrir starfsfólkið. Tveimur vikum síðar fengu 240 starfsmenn reisupassann, restin á ríkisaðstoð, mun fleiri uppsagnir yfirvofandi og óskir um meiri ríkisaðstoð daglega. Auðvitað stutt að leita í smiðju biblíunnar um að lygar, þvæla og yfirborðskennd sé undirrót alls góðs (EKKI.)

LÉLEGRI ÞJÓNUSTA1  –  Árið 2011 þótti Icelandair einna best þeirra flugfélaga sem flugu yfir Atlantshafið. Meðaleinkunn sjö af tíu mögulegum hjá vefmiðlinum Skytrax sem heldur utan um slíka tölfræði. Árið 2019 var þessi meðaleinkunn komin niður í 5 hjá sama aðila og 2,6 hjá Google af fimm mögulegum. Með öðrum orðum; um leið og einhver fjöldi fór að fljúga með Icelandair versnaði þjónustan um heilan helming. Og hvaða vitiborni mennskælingur montar sig af af því að hafa rétt náð prófum með 4,9? Enginn.

LÉLEGRI ÞJÓNUSTA2  –  Samkvæmt fréttum hefur forstjóri Icelandair fundað með fjármálaráðherra daglega síðustu vikurnar en á sama tíma röflað opinberlega um að flugfélagið eigi nægt fjármagn til að tóra þetta þrjá til fjóra mánuði án viðskipta. Ef fyrirtækið á raunverulega nægt fé hvers vegna þá að funda með ráðherra lon og don og hvers vegna tekur það viðskiptavini þúsund og eitt ár að fá endurgreitt? Bull og þvæla á bull og þvælu ofan.

Að síðustu má ekki gleyma að ólíkt því sem áður hefur verið er það nú bandarískur fjárfestingarsjóður sem á stærstan hluta í Icelandair. Hvers vegna ættu íslenskir skattgreiðendur að sýna slíku fyrirtæki minnsta lit á erfiðum tímum? Erum við virkilega að nota skattpeninga til að minnka tjón bandarísks fjárfestingarsjóðs? Hvað myndi Vigdís Finnbogadóttir segja við slíku?