Aðalfundur hjá einu stærsta fyrirtæki landsins. Fyrirtæki hvers virði hefur fallið hraðar en Felix Baumgartner gerði árið 2012. Fyrirtæki sem lengi vel hefur verið stýrt af gömlum, vafasömum körlum sem sökum fitu hafa ekki séð typpið á sér um áraraðir nema í spegli.
Nýr stjórnarformaður Icelandair en sá innvígður og múraður meðalgaur í bisness hérlendis og mun ekki lyfta flugfélaginu til vegs eða virðingar.
Hluthafar Icelandair hafa ekki verið hundrað prósent sáttir síðustu misserin enda ekki hugmyndin með fjárfestingu í stærsta flugfélagi Íslands að það leki peningum eins og Deepwater Horizon olíu á sínum tíma. Það mátti því jafnvel eiga von á litíku uppgjöri og jafnvel byltingu á aðalfundi Icelandair Group í vikunni. Nýtt og ferskt fólk fyrir nýja og betri tíma.
En nei!
Nýr stjórnarformaður er gamall vafasamur gaur nákvæmlega eins og sá gamli sem var gamall vafasamur gaur. Svo vafasamur reyndar að flugfélagið Finnair sparkaði kauða fyrir spillingu 2009. Sem auðvitað galopnaði dyrnar fyrir toppstöðu hjá risafyrirtæki á Íslandi. Það sem þykir miður í siðmenntuðum ríkjum er toppurinn á þessum spillta klaka.
Sigurður Helgason ákvað að bjóða sig ekki fram sem stjórnarformann Icelandair Group í þetta skiptið enda knappur orðinn tíminn að njóta lífsins í þakíbúðinni við Central Park í New York. Sigurður er jú dauðlegur þrátt fyrir gríðarlegan auð sinn og hann var að fatta það nýlega. Allir þessir peningar og lítill tími…
Nýi stjórinn er líka vafasamur karakter. Enginn veit ennþá, í það minnsta opinberlega, hvernig eða hvers vegna Úlfar Steindórsson komst yfir meirihluta í Toyota umboðinu á Íslandi árið 2011 eftir að Magnús Kristinsson, útgerðarmaður, megaplebbi og eigandi Toyota á Íslandi, reyndist ekki eiga bót fyrir boruna á sér eftir Hrunið 2008. Það var jú ekki eins og þetta fræga og þekkta umboð væri auglýst mikið af hálfu Landsbankans sem eignaðist hræið þegar meira gúmmí reyndist vera í tékkum herra Kristinssonar en hjólbörðum GoodYear. Kemur þá ekki til sögunnar skrifstofublók hjá Toyota sem fær plús í kladda bankamanna og eignast ásamt félaga sínum heil 60 prósent í stærsta bílafyrirtæki landsins sísona að því er virðist. Það er sami maður og nú stýrir Icelandair. Sami maður og hefur setið um áraraðir í stjórn Landssamtaka lífeyrissjóða sem eiga annað hvert fyrirtæki á landinu. Sömu fyrirtækja og hafa að engu leyti skilað til neytenda mestu gengishækkun krónunnar frá aldaöðli.
Hefur Úlfar Steindórsson pung og vit til að færa Icelandair til vegs og virðingar á ný? Hluthafar meta það svo en Fararheill tekur ekki undir það. Úlfur þykir maður að meiri í bisness vegna þess að hann kom Toyota á réttan kjöl á ný og það er tómt rokk og ról núna. En róleg með hallelújahrópin. Hversu erfitt er að koma einhverju þekktasta fyrirtæki landsins í plús þegar menn taka við því á kamrinum og kaupmáttur almennings er hægt og bítandi á uppleið? Það þarf enga snillinga í slíkt. Það þarf bara að sitja og bíða.
Þess utan hefur Úlfar nóg á sinni könnu með Toyota og lífeyrissjóðina og whatnot fyrir utan þá staðreynd að eina reynsla kappans af flugi er á Saga Class síðustu árin. Veðjum þúsundkalli að gengi Icelandair verður á ósköp svipuðum slóðum og það er í dag að tólf mánuðum liðnum.
