Að láta viðskiptavini mæta afgangi virðist vera normið hjá riddarakrosshafanum hjá Icelandair
Tími til kominn að nýr forseti setji enn eina orðuna á brjóst þybbins forstjóra Icelandair. Fyrirtækið malar ekki aðeins gull heldur og prumpar á viðskiptavini sem hafa yfir einhverju að kvarta eins og prump sé í tísku.
Eitthvað gæti kannski heyrst í Jóni Jónssyni eða Jónu Jónasardóttur ef spergilkálspakkinn í Krónunni væri ekki aðeins úldinn og rennandi heldur og fullur af framandi skordýrum. Eitthvað gæti Neytendastofa kannski haft við það að athuga að Krónan tæki sér tvær vikur til að „skoða málið.“
En Icelandair virðist hafa frítt spil þegar kemur að neytendamálum. Þrátt fyrir tugi ábendinga frá Fararheill um skítkast og leiðindi þessa flugfélags, sem flýgur í nafni Íslands, hefur ekki frést af einu einasta tilviki þar sem Neytendastofa gerir athugasemd við eitt né neitt.
Sem þýðir bara að Neytendastofu á að leggja niður ef stofnunin er bara upp á punt ellegar ráða þangað fólk sem er ekki alveg sama þó íslensk fyrirtæki setji kaktus upp í rass á viðskiptavinum og fylgist svo með glottandi í vikur á eftir!
Eins og í þessu tilfelli, þar sem viðkomandi, þrátt fyrir 50 STUNDA tafir á ferð sinni, þurfti bara að fara í röðina með kvörtun sína eins og og Rússi í brauðbúð árið 1960. Röð sem að lágmarki er tveggja vikna löng og þykir barasta brilljant miðað við 30 daga bið fyrir tæpu ári síðan.
Og hugsa sér að íslenskir lífeyrissjóður eigi hlut í slíku fyrirtæki…
