Ef þú átt 50 þúsund kall liggjandi í leti einhvers staðar getur þú nú notað þá seðla til að kaupa vildarpunkta hjá Icelandair og fengið drjúgan bónus ofan á kaupin.
Það gerist ekki á hverjum degi sem Icelandair blæðir í afslætti. Þeir eyða sennilega nógum upphæðum í ímyndarherferðir til að geta það. Og þó. Þennan daginn auglýsir flugfélagið sérkjör á vildapunktum. Allt að 60 prósenta bónus ofan á vildarpunkta sem fólk kaupir næstu fjóra sólarhringa. Það er að segja ef þú eyðir 40 til 60 þúsund krónum.
Nú er ekki lengur svo að ríkisstarfsmenn geti flogið hist og her um heiminn í opinberum erindum og glott við tönn vitandi að allir vildarpunktar vegna ferða sinna fyrir almenning lenti lóðbeint í veski þeirra einstaklinga sem um ræðir. Þeir allra hörðustu greiddu auðveldlega fyrir sumarflug með stórfjölskylduna til Spánar og heim aftur fyrir þá punkta sem þeir fengu fyrir embættisfundi í Brussel og Washington og gott betur.
Nú er það frá loks þegar þetta fólk sem á að gæta hagsmuna okkar allra er loks farið að vinna vinnuna sína án þess að fá feita ólögmæta launauppbót. Það þurfti lögsóknir til og fleiri en eina og fleiri en tvær.
Kannski er það ástæða þess að Icelandair er farið að auglýsa ríflega afslætti annars lagið á þessum sömu vildarpunktum. Ritstjórn Fararheill man ekki eftir „allt að 60 prósenta“ bónus ofan á keypta punkta eins og flugfélagið auglýsir nú.
En hvaða meðalplebbi eða meðalplebba á 50 þúsund kall sem liggur og safnar ryki? Við fullyrðum að það á enginn nema þetta íslenska eitt prósent; fólk sem veit ekki aura sinna tal og geymir Porsche Cayenne Turbo við hliðina á Tesla X rafmagnsbílnum í skúrnum sínum á Arnarnesinu.
Kannski eðlilegt að Icelandair reyni að höfða til þeirra best settustu í þjóðfélaginu hér heima. Það er jú ekki eins og fargjöld flugfélagsins almennt séu á kostakjörum. Jafnvel ekki í samanburði við erlend flugfélög sem hingað fljúga nú ótt og títt. Delta Airlines oft að bjóða betur vestur um haf og British Airways skrefinu á undan til Lundúna. Þá ótalin lággjaldaflugfélög sem bjóða ferðir út í heim á brotabroti af því verði sem Icelandair heimtar sömu leið.
Engu nær
Ritstjórn viðurkennir fúslega að þrátt fyrir stúdíu á stúdíu plús reglulegt klór í haus þá erum við engu nær um hvort vildarpunktar séu góð hugmynd eða slæm. Við sem neytendur vitum ekki staf um vildarpunkta annað en að við fáum „kortapunkta“ fyrir að kaupa olíu hjá Olís og samloku hjá Brauðgerðinni og söfnum sömuleiðis punktum fyrir að fljúga með Icelandair.
En erum við að græða á því eða ekki? Veit það einhver þarna úti? Með öðrum orðum: er manneskja sem safnar punktum hvar sem hún getur betur stödd en manneskja sem kaupir bara ódýrasta flugið þegar að því kemur? Og hver hefur áhuga að versla við Olís? Er það ekki sama fyrirtæki og nauðgaði landanum með áratuga verðsamráði við Esso og Skeljung og harðneitar að borga krónu í sekt? Hvað er Olís að græða á þessu samráði við Icelandair? Varla er það gefins. Hærra verð á vörum kannski?
Jafnvel þó að fræðilega sé hægt að reikna út að vildapunktaflug með Icelandair sé góð hugmynd er það ódýrari kostur en að kaupa flug með lággjaldaflugfélögum sem nú eru allnokkur sem fljúga til landsins? Fararheill hefur margsinnis sýnt fram á að Icelandair er stundum varla samkeppnisfært á flugleiðum þar sem einn eða fleiri aðilar aðrir eru með í slagnum. Á hinum leiðunum þar sem Icelandair er eitt um hituna er verðið yfirleitt uppi í rjáfri.
Margt smátt
Þá höfum við ekki minnst á smáa letrið. Jóhannes Gutenberg yrði grænn af öfund yfir mikilli notkun flugfélagsins á smáu letri væri sá á lífi. Hann væri reyndar rúmlega sex hundruð ára gamall og helst til lúinn fyrir öfund. Vildarpunktatilboð Icelandair þegar þetta er skrifað er með varnagla sem við skiljum ekki eins og: „tilboðið er háð breytingum.“
Hvaða breytingum er tilboðið háð? Það kemur hvergi fram á vef Icelandair. Hins vegar eru þúsund takmarkanir og skilmálar almennt vegna vildarpunkta. Skilmálar á borð við: færslugjöld fyrir hverja færslu, vildarpunktafyrning og ýmislegt annað sem bendir til að betri sé peningur í hendi en vildarpunktar í skógi. Jafnvel á útsölu.
Vel má vera að þegar Icelandair var eitt um hituna á markaðnum hér áratugum saman og til tíðinda þótti að almenningur leggði land undir fót að slíkt vildarkerfi hafi gefið góða raun. Svo almúganum finnist hann nú fá meira fyrir snúðinn. En í dag, þegar hátt í 20 flugfélög fljúga reglulega til og frá landinu er slíkur tryggðarklúbbur barn síns tíma að okkar mati. Hvers vegna annars að gefa svona feitan afslátt af punktum? Hvað hangir á spýtunni? Síðan hvenær hefur Icelandair gefið nokkurn hlut?
Hefur einhver lesandi skoðanir á vildarpunktum Icelandair eða reynslu, góða eða slæma, af notkun vildarpunkta? Við viljum gjarnan heyra frá þér.
