Eins dauði er annars brauð. Dauðinn í þessu tilfelli hagnaður breskra verslana meðan brauðið er þeirra Íslendinga sem ferðast til Bretlands til að endurnýja fataskápinn, rúlla upp jólagjöfunum eða bara borða á flottum stöðum og sjá fyrsta flokks leiksýningar í West End í London.
Allt miklu, miklu ódýrara nú í Bretlandi en hefur verið raunin í áratug eða svo.
Í ljós kemur að á einu ári hefur gengi breska pundsins gagnvart íslenskri krónu fallið um heil 30 prósent eins og sjá má á meðfylgjandi töflu. Þar ekki aðeins um niðurgang pundsins vegna útgöngu Breta úr Evrópusambandinu heldur og líka styrkingar hinnar fjötruðu íslensku krónu.
Styrkingu krónu er auðvelt að rekja þráðbeint til mikillar fjölgunar ferðafólks hingað til lands og ekki til snillinga hjá íslenska ríkinu sem þó eru margir að berja sér á brjóst fyrir sniðugheit. Pundið hins vegar of lengi verið of hátt metið. Engin innistæða fyrir háu gengi pundsins meðan Bretland eins og það leggur sig fellur neðar og neðar á lista yfir velmegandi vestræn lönd ár eftir ár eftir ár.
Fyrir ári síðan kostaði eitt pund 197 íslenskar krónur. Nú kostar sama pund 151 krónu. Jibbííí
Þetta merkir einfaldlega að nú kosta hlutir í Bretlandi 30 prósent minna en þeir gerðu fyrir tólf mánuðum síðan. Það eitt og sér ágæt útsala en ímyndaðu þér að fljúga yfir meðan útsölur eru í botni! Þá eru Íslendingar allt í einu að tala um 50 til 80 prósenta afslátt á vörum að teknu tilliti til gengisins.
Það er svo aftur sama prósentutala og notuð er hérlendis þegar þrír dagar eru eftir af útsölunum og hrærósóttir kjólar og herrasmókingar í grænu sitja eftir á útsöluslánni.
Út með okkur 🙂
