Ekki hefur ýkja mikill lærdómur verið dreginn af Hruninu hjá forsvarsmönnum Icelandair né heldur þeim lífeyrissjóðum sem stærstan hlut eiga í því fyrirtæki. Í ljós kemur að Icelandair hefur minnst gegnsæi allra fyrirtækja í Kauphöll Íslands.
Flottar vélar en kannski er flagð undir fögru hér?
Það þarf ekki að fletta mörgum síðum í sögubókum til að vita að oftast nær er rík ástæða fyrir að gegnsæi hjá stórfyrirtækjum er lítið sem ekkert. Þau hafa eitthvað að fela.
Samkvæmt Markaði Fréttablaðsins situr Icelandair á botninum hvað gegnsæi varðar. Upplýsingar um það, eigendur eða rekstur illfáanlegar. Sem er fráleitt fyrir margar sakir. Í fyrsta lagi vegna þess að þetta fyrirtæki væri alls ekki á lífi ef ekki hefði komið til gjörgæslugjörningur lífeyrissjóða landsmanna. Sömu lífeyrissjóða og komu af fjöllum þegar Hrunið varð og trúðu bara því sem þeim var sagt af forkólfum fyrirtækja. Í öðru lagi vegna þess að Icelandair er risafyrirtæki í landinu með þúsundir fólks í vinnu og treður sér í alls kyns ótengdan rekstur ef gróðavon er fyrir hendi. Eða hvers mörg flugfélög heimsins reka jafnframt bílaleigur, hótel, samlokuþjónustu og til langs tíma rútubílarekstur?
Allra ríkasta ástæðan hlýtur þó að vera að stjórnarformaður Icelandair fékk sparkið frá enn stærra flugfélagi, Finnair, fyrir meinta spillingu 2012. Ekki þarf margar sögubækur heldur til að vita að þeir sem einu sinni víkja af dyggðarinnar vegi eru helvíti líklegir til að gera það aftur. Þeir gjarnan kallaðir síbrotamenn.
