I celandair virðist vera að ná vopnum sínum smám saman á ný eftir hörmungartíð þar sem fyrirtækið sýndi ekki einn plús í bókhaldinu þó gullæði væri í ferðaþjónustunni nokkur ár í röð. Í staðinn þurftu Jón og Gulla að punga út til að halda fyrirtækinu á floti.

Nú fregnast að fyrirtækið sé að snarfjölga starfsfólki vegna stóraukinnar eftirspurnar og er það vel. En fyrirtækið þarf reyndar að gæta þess að snarhækka ekki öll fargjöld sín um leið.

Skoðum dæmi:

7. Ágúst

24. Júlí

4. September

Þrjár handahófskenndar dagsetningar á næstunni AÐRA LEIÐ til Barselóna á Spáni fyrir einn einstakling með ekkert meðferðis annað en handfarangur.

Dálítið mikill munur fyrir nánast algjörlega sömu vöruna ekki satt?

Síðasta dæmið er vitaskuld absúrd en einbeitum okkur að fyrri dæmunum tveimur. Sama flugið, sömu kjör, sömu sæti, sami handfarangur. Meginmunurinn sá að Vueling flýgur að næturlagi en Icelandair yfir hádaginn og fer auðvitað eftir hverjum og einum hvor kosturinn er vænlegri.

Tíu til fimmtán þúsund króna verðmunur á sömu vöru er allt of mikill ef einhver spyr okkur hér. Víst er Vueling tæknilega lággjaldaflugfélag en færa má nokkuð sterk rök fyrir að Icelandair sé það að mörgu leyti líka. Í öllu falli er upplifun farþega á almennu farrými meira og minna hin sama, sætisbil svipað og allt um borð kostar peninga.

Punkturinn kannski helstur sá að þorra almennings munar alveg um 15 kúlur svo ekki sé talað um 30 kúlur ef flogið er fram og aftur. Það vitaskuld per haus þannig að par greiðir 50 – 60 þúsund krónum meira fyrir flug til og frá Barselóna með Icelandair en Vueling. Fjögurra manna fjölskyldan greiðir 120 þúsund krónum meira fyrir flug með íslenska flugfélaginu en því spænska.

Hvern munar ekki um það? Einhver að fara að kaupa garðklippur hjá Býkó fyrir tíu þúsund þegar sömu garðklippur hjá Múrbúðinni kosta tvö þúsund?

Verðmunurinn er of mikill. Og víst er gáfulegt að leyfa Icelandair að njóta vafans upp að marki. Fyrirtækið fylgir svona sæmilega lögum og reglum og starfsfólk nýtur betri kjara en margt flugfólk annars staðar. Víst er hellingur af vafasömu fólki í hluthafahópnum og fyrirtækið tekur íslenska peninga ekki góða og gilda en flest erum með reiðubúin að sýna smá lit þrátt fyrir það ef flugfargjöldin kostar ekki hundruðum prósenta meira.

Forráðamenn þurfa að kæla gredduna.