Allir þeir sem heimsótt hafa þessa borg síðustu sólarhringa ættu að heimta endurgreiðslu. Það er jú ekki hægt að sjá nokkurn skapaðan hlut. Jafnvel ekki í nokkurra metra fjarlægð.
Versta mengun í tíu ár í París og enginn sér handaskil. Mynd Anna Hidalgo
Súrt er það í bókstaflegri merkingu að heimsækja eina fallegustu borg heims og sjá varla handaskil fyrir mengun og viðbjóð. Mengunarslikja hefur legið eins og mara yfir Parísarborg undanfarna sólarhringa og vegna þess borgaryfirvöld takmarkað mjög umferð í miðborginni tímabundið. Það hefur meira að segja verið frítt í strætó, lestir og jarðlestir vegna þessa ástands í þeirri von að fækka megi bílum á götum Parísar.
En þó það liggi ekki í augum uppi þá er annað og verra við að þvælast um París þessi dægrin en sjá ekki öll djásnin. Loftmengunin er langt yfir heilsuverndarmörkum og það þarf enga stærðfræðinga til að vita að örsmáar agnir af svifryki og guð má vita hvaða öðrum viðbjóð sem enda í lungum fólks sem labbar um geta haft slæm langtímaáhrif á líf og heilsu.
En kolsvört og menguð París er þó undantekning. Svifryksmengun fer mjög reglulega yfir heilsuverndarmörk í mörgum frægum borgum Evrópu. Madríd, Róm, Aþena, Torínó, Skopje, Barcelóna, Brussel, og Búkarest glíma allar við meiriháttar mengun á ársgrundvelli. Svo mikla að ársmeðaltöl eru vel yfir heilsumörkum. Með því að eyða tíma þar er fólk mjög líklega að stytta lífið. Engin borg er þess virði…
