Töffararnir Arnaldur Birgir Konráðsson og Ágúst Guðmundsson, sem fyrr í mánuðinum kláruðu með bravúr sérstakt fjögurra daga eyðimerkurhlaup í auðnum Túnis fyrstir Íslendinga, ráku sig í þeirri ferð á þá staðreynd að kuldinn í Sahara getur níst biturlegar inn í bein en nokkur norðangarri á Íslandi.
Kári býr líka í Sahara
Allmargir eiga bágt með að trúa að þegar sól hnígur til viðar í þessari eyðimörk sem flokkast sem heit eyðimörk en ekki köld eins og Gobi í Kína eða Atacama í Perú og Chile skuli massífur kuldi á skömmum tíma gera vart við sig og um miðjar nætur skjálfa velflestir menn eins og í tjaldi í stinningskulda á Kárahnjúkum. Litlu breytir þá hversu góðan búnað fólk er með.
Fólk úr ritstjórn Fararheill þekkir það að skjálfa á beinunum hálfa nóttina þrátt fyrir full herklæði, góðan svefnpoka og þrjú svefnteppi heimamanna í þokkabót. Þessu kynntust þeir Arnaldur og Ágúst þegar þeir einn daginn hlupu um sandana í 35 stiga hita um hádegisbilið en upplifaðu svo fjögurra gráðu frost þá sömu nótt. Er það þó hjóm eitt miðað við kulda sem vart verður við í kaldari eyðimörkum heims.
Voru þeir félagar þó töluvert inn í landi en þar er kuldinn jafnan minni en nær ströndum. Er full ástæða fyrir þá ævintýragjörnu sem hyggjast leggjast til svefns á sandöldum Sahara að hafa þetta í huga
