Einhverra hluta vegna virðist það regla fremur en undantekning að kínverskir ferðalangar ljúga til um dásemdir ferðalaga sinna eftir að heim er komið. Þeir þó fjarri því þeir einu.
London var ekkert minna en stórkostleg gæti þetta kínverska par sagt vinum heimavið þó ferðin hafi nú ekki verið neitt stórkostleg. Mynd Gideon
Hér er verðugt rannsóknarefni fyrir mannfræðinga: hvers vegna ýkir fólk sögur af ferðum og ferðalögum við vini og vandamenn? Það er niðurstaða alþjóðlegrar könnunar Hotels.com sem birt var fyrir skömmu.
Þar kemur fram mikill og áberandi munur þjóða á milli en Kínverjar manna verstir. 67 prósent þeirra ýkja og ljúga til um hversu dásamleg ferðalög þeirra voru eftir að heim er komið á nýjan leik. Þjóðverjar voru þó litlu betri. 65% þeirra sögðu ferðalög sín mun betri og skemmtilegri en raunin var. Sömuleiðis þótti helmingi spænskra ferðamanna ástæða til að krydda ferðasögur sínar
Röskur fjórðungur Breta, Bandaríkjamanna og Frakka segja gróusögur að ferðum loknum og meira að segja Danir og Svíar eru ekki saklausir heldur. Tæp tuttugu prósent þeirra sjá ástæður til að auka veg ævintýra erlendis.
Ekki kemur fram hvaða ástæður geta legið að baki því að fólk gerir meira úr ævintýrum á erlendum grundum en raunin varð en gefið í skyn að ein ástæða sé beinlínis að vekja öfund. Sem er undarlegt þegar um vini og ættingja er að ræða ef rétt er.
