Við hér höfum ekki lagt í vana okkar að fjalla um ferðamál hér innanlands en ein frétt Mbl þennan daginn er bara of góð til að sleppa.
Við hér héldum í einfeldni okkar að flestir, ef ekki allir, hefðu lært lítið eitt af Hruni Geirs H. Haarde árið 2008. Hruni sem kostaði yfir tíu þúsund fjölskyldur landsins heimili sín og lífsviðurværi í þokkabót og sendi næstum heila þjóð lóðbeint ofan í hyldýpi skuldafens um áratugaskeið.
Lærdómur þess tíma, ef hægt er að draga það saman, var að öll þessi flottu fyrirtæki landsins með stóru loforðin í auglýsingum, reyndust hjóm eitt og loforð þeirra innantóm og geld þegar á hólminn var komið. Það þrátt fyrir svindl og svínarí svona í og með til að bjarga sér samanber Arion, Íslandsbanka og Landsbanka.
Í því ljósi vekur alveg sérstaka athygli að eitt það hótelfyrirtæki sem mest hefur borið á síðastliðin ár og þykir móðins meðal fjölmiðlamanna, Íslandshótel, er í alvarlegu tjóni.
Ýmislegt fróðlegt við ágæta töflu Morgunblaðsmanna. Til dæmis hvað Höldur skuldar feitt þrátt fyrir blaðagreinar þess efnis að þar á bæ hafi menn farið varlega í fjárfestingar undanfarin ár.
Sérstaka athygli vekur hótelkeðjan Íslandshótel sem Ólafur Torfason á og rekur. Ólafur þessi ekki ókunnur gjaldþrotum og milljarða afskriftum og að skilja stöku smáfyrirtæki eftir með sár enni. Undir Íslandshótel heyra til dæmis hótelkeðjur á borð við Fosshótel og Centrum Hótel.
Samkvæmt töflu Moggans hefur herra Torfason ekki lært nokkurn skapaðan hlut á Hruninu 2008. Fyrirtæki hans skuldar hvorki meira né minna en 23 milljarða og hér miðað við metárið 2017 en aldrei heimsóttu fleiri erlendir ferðamenn landið heim en það ár.
Síðan þá hefur herra Torfason fengið lán á lán ofan fyrir hinum og þessum hótelunum en þar lítt gert ráð fyrir að Wow Air færi í þrot með tilheyrandi fækkun ferðamanna.
Spurt er: þolir fyrirtæki sem skuldar 23 milljarða króna og líklega gott betur en það á þessu stigu, drjúga niðursveiflu á straumi ferðamanna?
Okkar tilfinning er sú að hlutirnir eiga eftir að versna áður en þeir batna…
