Væri ekki miklu nær að beina allri reiðinni gegn Icelandair sem býður fram þjónustu og hefur svo ekki nægjanlega marga í vinnu til að sinna þeirri þjónustu sem þeir eyða milljónum króna í að auglýsa?
Þessu veltir fyrir sér Sigurður nokkur Tómasson í aðsendu bréfi í Morgunblaðinu í dag en hann furðar sig á því að Samtök ferðaþjónustunnar og aðrir gagnrýni flugmenn þegar þeir fóru í yfirvinnubann tvívegis fyrir skemmstu sem olli því að allmörg flug Icelandair féllu niður.
Er það virkilega svo að flugfélagið Icelandair sé rekið á þeim grunni að ef ekki er unnin yfirvinna fari allt þannig úr skorðum að fréttnæmt þyki? Byggir Icelandair rekstur sinn á yfirvinnu? Eru allar flugáætlanir og öll loforðin um að flytja fólk milli landa byggð á því að menn verði að vinna yfirvinnu? Og eru þá flugmenn og aðrir starfsmenn samningsbundnir til að vinna yfirvinnu?
Það vita allir að öll yfirvinna flugmanna eða annarra sem hafa í laun yfir 680 þúsund á mánuði fer í 46,21% skattflokk. Rétt tæplega helmingur af yfirvinnulaunum fer í skatt!
Fólk í ferðaþjónustunni kvartar og kallar yfirvinnubannið ábyrgðarleysi flugmanna. Af hverju er ekki kvartað við Icelandair sem byggir upp væntingar um þjónustu á þeim undarlegu forsendum að fólkið hjá þeim vilji endilega vinna yfirvinnu þar sem hátt í 50% af vinnuframlaginu fer beint í skattgreiðslu.
