Engar stórar ástæður fyrir að þekkja til borgarinnar Chester skammt frá Liverpool á Englandi. Þó hún státi af einhverjum heillegustu rómversku minjum landsins er þetta nafli Englands í engu tilliti. Nema ef vera skyldi fyrir dýragarðinn…
Samfélagsmiðlar eru ekki til margra hluta nytsamlegir. En á köflum eru þeir algjörlega málið. Mynd Chester Zoo
Dýragarður í áttatíu þúsund manna borg í norðurvesturhluta Englands hljómar ekkert til að missa mikið vatn yfir.
Borgin Chester er ekki hátt skrifuð í mörgu tilliti enda afar dæmigerð bresk verkamannaborg sem séð hefur ívið betri tíma. Þó státar Chester af einhverjum heillegustu minjum um hersetu Rómverja í öllu landinu og töluvert mögnuðum miðbæ sem tekist hefur að viðhalda sæmilega vel um aldaraðir.
En þó Rómverjarnir hafi gert gott mót er Chester þó fyrst og fremst þekkt fyrir dýragarð sinn og af þeirri einföldu ástæðu að þetta er einn stærsti dýragarður Bretlandseyja, næstum hundrað ára gamall og einn örfárra sem rekinn er nánast alfarið gegnum framlög almennings og aðgangseyrir. Ekki króna frá breska ríkinu, sem þykir þó sjálfsagt að styðja erlend risafyrirtæki með milljarðaframlögum né heldur borginni sjálfri.
Það er ástæða þess að í lok maí birtust fregnir í breskum miðlum þess efnis að sökum Covid væri dýragarðurinn á heljarþröm. Peningar væru af svo skornum skammti að það þyrfti að aflífa töluverðan fjölda dýra þar sem fjármagnið dugði ekki fyrir mat handa öllum þeim.
Beiðni um hjálp á samfélagsmiðlum vakti þúsundir velmeinandi til lífs og dýragarðurinn í Chester mun lifa næstu sex mánuði hið minnsta gegnum stóraukin framlög bæði fólks og fyrirtækja. Yfir 20 þúsund dýr garðsins munu ekki líða skort né vera tekin af lífi og vonandi aldrei í framtíðinni.
Þá sjaldan samfélagsmiðlar eru góðir til annars en upphefja rasisma, þvælu og annan almennan niðurgang fólks 🙂
