Allir eru vinir í skóginum og svo virðist sem allir séu vinir í stjórn Icelandair líka. Í það minnsta finnst ekki múkk neins staðar um að fyrirtækið þurfi að sparka forstjóranum þó hlutabréf félagsins lækki nánast hraðar en Titanic sökk á sínum tíma.
Allt kemur fyrir ekki. Icelandair tekst ekki að sannfæra fjárfesta að fyrirtækið sé príma fjárfestingarkostur. Mynd Masaki Watanabe
Merkilegt, ekki satt? Fyrirtækið kjaftfullt af séníum og sérfræðingum sem útskrifuðust með tíu í öllu úr viðskipta- og lögfræðideildum. Fyrirtækið malað gull á mesta annatíma í íslenskri ferðaþjónustu um áraraðir og fyrirtækið eytt fleiri hundruð milljónum króna í kaup á eigin bréfum til að bæta markaðsstöðuna. Svo ekkert sé nú minnst á að stærstu eigendur fyrirtækisins eru íslenskir lífeyrissjóðir sem virðast ekki kippa sér hætishóf upp við risatap á fjárfestingum sínum. Auðvitað ekki. Það eru jú bara einhverjir launþegaplebbar sem fá minna í umslagið þegar fram líða stundir.
Þennan daginn féll verð á hlutabréfum Icelandair um rétt tæpan fjórðung og kostar hvert bréf í fyrirtækinu nú 9.57 krónur. Lægst fór hlutabréfaverðið í 9 krónur og 40 aura um hádegisbil.
Gengi hlutabréfa Icelandair frá 2012. Margfaldur ferðamannastraumur ber þess engin merki lengur í bréfum Icelandair. Mynd Nasdaq
Á mannamáli þýðir þetta að bréf í Icelandair hafa ekki verið lægri síðan í febrúarmánuði árið 2013. Og hvað var að gerast í febrúar 2013? Jú, flóðbylgja erlendra ferðamanna til landsins var að ná fyrstu hæðum. Hlutabréf í stærsta flugfélagi landsins og stórum eiganda fjölda hótela og áfangastaða um land allt eru nú á sama stað og þau voru ÁÐUR en hingað streymdu erlendar stórstjörnur og plebbarnir í massavís í kjölfarið sem aldrei áður. Icelandair hefur tekist að gjaldfella allan plús sem stóraukinn straumur ferðafólks til landsins hefur orsakað fyrir fyrirtækið.
Enn situr þó stjórinn, Björgólfur Jóhannsson, fastur við sinn keip og breiða stól. Hversu lengi fær einn maður að reka risafyrirtæki á íslenskan mælikvarða niður í duftið?
