Sjötíu og átta prósent Íslendinga vilja ekki greiða hærra en 20 þúsund krónur fyrir góða næturgistingu erlendis samkvæmt könnun Fararheill. Rúmur helmingur vill helst ekki greiða meira en fimmtán þúsund per nótt.
Tíu til fimmtán þúsund per nótt er sú upphæð sem flestir vilja borga fyrir góða gistingu erlendis.
Þetta er niðurstaða netkönnunar meðal lesenda Fararheill en 784 greiddu þar atkvæði. Þar var spurt hversu mikið fólk væri reiðubúið að greiða að hámarki fyrir nótt á hóteli í útlöndum.
Niðurstaðan kemur í sjálfu sér ekki á óvart. Tuttugu þúsund krónur er stór upphæð fyrir þorra vinnandi fólks í landinu og sú upphæð fljót að margfaldast ef dvalið er einhvern tíma að ráði.
En þetta er líka skýr vísbending um að laun á Íslandi eru töluvert lægri en almennt gerist í nágrannalöndum hafi einhver efast. Það er nefninlega svo að sé mið tekið af svokallaðri hótelkostnaðarvísitölu sem hótelbókunarvefurinn Hotels.com tekur saman og vísar til meðalverðs á hótelum í hinum ýmsu heimshlutum þá slefa 15 þúsund íslenskar krónur varla upp í meðaltal þess sem greitt er fyrir gistingu víða um heim.
Til marks um það var greitt meðalverð fyrir hótelgistingu í Edinborg í Skotlandi fyrri hluta 2019, síðasta tímabils sem vísitalan nær yfir, 18.900 krónur. Meðalverð fyrir gistingu nótt í London 24.875 krónur, í París 21.110 krónur, Lissabon 16.790 krónur og í Sánkti Pétursborg 17.300 krónur.
Með öðrum orðum þá reynist hæsta upphæð sem rúmur helmingur landsmanna vill greiða fyrir næturgistingu erlendis lægri en meðaltalsverð í mörgum helstu borgum Evrópu. Meira að segja er meðalverð per nótt á Benídorm, þar sem enginn skortur er á hótelum, vera rúmar fjórtán þúsund krónur.
Sé litið vestur um haf reynist staðan enn verri. Greitt meðalverð á hótelum í Orlandó á Flórída fyrri hluta árs 2019 var 18.900 krónur per nótt. Í Fort Lauderdale var meðaltalið 26. 890 krónur og hvorki meira né minna en rúmar 33 þúsund krónur per nótt í New York. Aðeins þrjú prósent þeirra sem afstöðu tóku í könnun Fararheill eru reiðubúnir að greiða hærra en 30 þúsund krónur fyrir næturgistingu erlendis.
Málið versnar þó enn því fyrri hluti árs er jafnan töluvert lakara tímabil hjá hótelum og gististöðum en seinni sex mánuðir ársins. Flestir toppar í ferðaþjónustu erlendis koma frá júlí og fram að jólum og þá hækkar verð á gistingu til samræmis við aukna eftirspurn.
Það bendir því allt til þess að landinn sé að sætta sig við lakari hótel og gistihús erlendis en þorri ferðamanna annars staðar frá. Ástæða þess getur vart legið í öðru en lakari kjörum. Nema við séum nískari en aðrar þjóðir?
* Um netkönnun er að ræða og því könnunin ekki hávísindaleg á neinn hátt. En hún gefur vænlegar vísbendingar. Þökkum þátttökuna.
