Um áratugaskeið hér á síðustu öld var sallafín ástæða til að öfunda flugþjóna og flugfreyjur. Súperfín laun fyrir að flakka um heiminn án þess að hafa of mikið fyrir. Partí út í eitt þegar dvöl erlendis var lengri en næturgisting og svo gat liðið keypt allt á helmings afslætti annan hvern dag í fríhöfninni. Þetta er löngu liðin tíð gott fólk.
Flugþjónar og flugfreyjur hafa það ekki jafn gott nú og á árum áður. Mynd Wow Air
Vitum ekki um ykkur þarna úti en hvað okkur hér á ritstjórn Fararheill viðkemur dettur engum stundarkorn í hug að blasta flugþjóna þegar á bjátar í flugi. Og víst hafa sum okkar lent í leiðindum. Einn úr ritstjórn var um borð í vél Icelandair daginn eftir að það flugfélag tilkynnti að beinharðir íslenskir peningar væri eftirleiðis alls ónothæfur gjaldmiðill. Sá hinn sami varð að horfa upp á ferðafélagana panta mat, áfengi og glingur og svalt heilu hungri á meðan þar sem viðkomandi var aðeins með íslenska seðla í veskinu og fyrirframgreitt kreditkort sem er heldur ekki tekið gilt sem gjaldmiðill hjá flugfélögum.
Þó leiðigjarnt og undarlegt sé að innlent flugfélag hafni beinhörðum íslenskum peningum þá var það ekki sök flugþjónanna um borð í því tilviki. Né heldur er það flugþjónunum að kenna að beikon-samlokan er uppselt miðja vegu milli San Francisco og Keflavíkur. Þaðan af síður þeim að kenna að blokkera gangveg flugvéla í sama mund og helmingur farþega þarf á klósettið.
Nei, það er ekki flugþjónunum að kenna. Einfaldlega vegna þess að allt sem þeir/þær gera um borð er löngu búið að ákveða fyrirfram af útúrskóluðum fræðingum á kontórnum hjá flugfélaginu. Það er sem sagt Maggi Steins og Rúnar Þórs á skrifstofunni sem þú ættir að blóta í sand og ösku þegar flugþjónar gera eitthvað á þinn hlut að þínu mati. Það eru þeir sem ákveða hvenær flugþjónar rúlla út mat, drykk, vörum og öðru og það allt eftir kúnstarinnar markaðsreglum. Það eru ekki flugþjónarnir sem ákveða hvenær flugs skal rúlla með glingurvagn og blokkera ganginn fyrir farþega í spreng. Það gera Maggi og Rúnar.
Vissulega er enn keimur af framandi stórkostlegheitum við starf flugþjóna en þó þeir vissulega geti enn djammað tiltölulega frítt eins og enginn sé morgundagurinn á stöku stöðum og vissulega ennþá keypt stöff á lágu verði í fríhöfninni reglulega þá hefur það snarbreyst að laun þeirra séu ýkja merkileg. Þvert á móti eiginlega. Miðað við fyrirhöfnina að koma sér til og frá vinnu, vera ítrekað fjarri fjölskyldu og vinum og fræðilega séð starfa á kassa í Bónus í vinnunni eru launatekjur þessa hóps vægast sagt daprar.
Kannski það allra, allra versta samt er að flugþjónar, eins og reyndar flugstjórar og aðrir starfsmenn um borð, þá byrja laun ekki að tikka fyrr en dyrum að áætlunarflugvél er lokað og lýkur á sama andartaki og dyr eru opnaðar á áfangastað.
Með öðrum orðum þá er brosið hjá staffinu aldeilis frítt þegar þú gengur inn í vélina. Þolinmæðin að aðstoða þig þegar handfarangurstaskan þín er allt of stór fyrir fyrir geymslur í farþegarými eða græja teppi fyrir kulsækinn farþega er ókeypis. Allt sem flugþjónar gera áður en hurð lokast og opnast aftur er frítt. Ekkert þeirra fær greitt fyrir að hefja vinnu fyrr en búið er að loka vélinni.
Og talandi um það. Hver eru svo meðallaun flugþjóna þessi dægrin? Jú, eftir því sem við komumst næst er algengt að staffið fái þetta 360 til 500 þúsund í mánaðarlaun eftir starfsaldri. Það er næstum nægilega lágt til að geta sótt um aðild hjá Eflingu.
Óhætt að hafa þetta í huga áður en þú hellir úr skálum reiðinnar við flugþjón…
