Tvær vikur síðan við birtum þessa grein hér, þar sem við skautuðum yfir hvers vegna það væri kannski kominn tími til að festa einhverja fjármuni í bréfum hins illa rekna flugfélags Icelandair. Viti menn! Gengi bréfa Icelandair hefur farið upp á við allar götur síðan.
Svo virðist sem tekist hafi loks að koma í veg fyrir margra mánaða langa skitu hjá Icelandair.
Ók, það viðurkennist strax að gengi hlutabréfa í Icelandair hefur ekki hækkað nein ósköp frá 15. október en samt hækkað og það er LENGSTA TÍMABIL ÞESSA ÁRS sem bréf flugfélagsins hafa hækkað. Þá kostaði eitt stykki bréf sex krónur og sextíu og fimm aura en nú kostar hvert bréf sex krónur og níutíu og fjóra aura. Allir þeir sem fjárfestu í hvelli þegar við bentum á þetta hafa grætt hundruðir króna ef ekki heilan þúsund kall.
Að öllu gamni og íroníu slepptri, þá er það saga til bæjar að þetta er gróflega í fyrsta skipti um sex mánaða skeið sem gengi bréfa Icelandair ná jafnvægi og haldast í plús lengur en sekúndubrot. Það má glögglega sjá á meðfylgjandi töflu frá verðbréfahöllinni:
Við hér tökum að sjálfsögðu allan heiður fyrir það. Fjárfestar hlusta á viti borið fólk 🙂
Burtséð frá því er gott að það virðist hafa tekist að hindra frekara hrun bréfanna þó ekki sé nema vegna þess að úr sex krónum á hlut er stutt í núllið og þegar stærstu eigendur Icelandair eru lífeyrissjóðir landsmanna er það ávísun á hræðilega hluti. Það alveg burtséð frá hræðilegum hlutum fyrir starfsfólkið sjálft ef flugfélagið fer yfir um.
Enn hafa engar fregnir borist af nýjum forstjóra flugfélagsins og félagið því enn rekið af talnaglöggum fjármálastjóranum. Reynslan af excel-plebbum í forstjórastólum fyrirtækja er þó sjaldan góð. Það er fólkið sem spilaði á fiðlu á þilfarinu þegar Titanic var að sökkva til að róa taugar meðan alvöru fólk var að hjálpa farþegum um borð í björgunarbátana.
Þjóðráð hjá stjórn flugfélagsins að drífa sig að ráða mætan mann eða konu. Þetta lið er jú komið langleiðina í aðra deild þó tekist hafi að ná einum heimasigri og jafnteflum á allra síðustu vikum. Meira þarf til. Til dæmis að girða sig í brók, setja árar fyrir borð, sparka í rassa og róa sem enginn sé morgundagurinn.
Tími til kominn að stjórnarformaðurinn hætti að klóra sér í pungnum og ráði dugandi stjóra ef einhver spyr okkur. Að hika er jú það sama og tapa ekki satt?
