Meiri smekklegheit frá Icelandair. Stúlka ein vestur í Bandaríkjunum hefur beðið tæpa sex mánuði eftir bótum eða einföldu svari frá Icelandair við beiðni um bætur vegna tapaðs farangurs.
Sex mánaða bið eftir svörum hlýtur að vera einhvers konar heimsmet. skjáskot
Fararheill rakst á færslu á fésbókarvef flugfélagsins þar sem stúlka ítrekar beiðni um aðstoð, svör eða bætur eftir að flugfélagið tapaði tösku hennar síðasta sumar. Svo virðist sem viðkomandi hafi margítrekað fengið að vita að svör væru á leiðinni en tæpum sex mánuðum síðar er hún orðin svo leið á skeytingarleysinu að hún hótar lögsókn.
Það er svo margt athugavert við þessa framkomu þessa flugfélags. Hörmungar þjónusta fyrir það fyrsta. Ef flugfélagið telur sig ekki bótaskylt er lágmark að láta viðkomandi vita. Þetta var jú viðskiptavinur með áherslu á „vinur“ þarna í lokin. Ekki láta fólk bera sig aftur og ítrekað eftir svörum. Það kallast dónaskapur og þjónustuleysi. Og varla er rekið sérstakt „þjónustuver“ til að veita enga eða lélega þjónustu? Þá er bara hægt að leggja það niður, láta viðskiptavini mæta afgangi eða lokuðum dyrum og spara enn meira. Enda milljarða króna árlegar arðgreiðslur allt of aumingjalegar.
