Forstjóri Play var lengi vel uppáhalds hjá einum mesta skítasvindlara Íslandssögunnar. Skjáskot
Alltaf gaman að því þegar milljarðamæringar koma sér hjá því að borga sitt í vegi, heilsugæslu, löggæslu og almennt allt það sem gerir þjóðfélagi kleift að starfa eðlilega.
Forstjóri Play er einn af þeim. Sá til rannsóknar hjá skattayfirvöldum vegna hugsanlegra brota þegar hann starfaði í Rúmeníu árið 2013. Hann plús tveir stjórnarmenn Play sem einnig þykja tiltölulega þunnur pappír hjá skattstjóra.
Ók, eins og við spáðum er fjárfestum slétt sama um lögbrot þegar kemur að því að græða nokkrar krónur. Í það minnsta samkvæmt nýloknu hlutafjárútboði Play þar sem eftirspurn var margföld það sem vonast var eftir.
Látum græðgi fjárfesta liggja milli hluta augnablik.
Okkar vandamál, og það sem ekki einn einasti innlendi fjölmiðill heftur skrifað staf um, er að skattayfirvöld séu enn að rannsaka umrætt mál forstjórans Birgis Jónssonar, ÁTTA ÁRUM eftir að hugsanleg brot áttu sér stað!!!
Hvur þremillinn er í gangi hjá skattayfirvöldum ef rannsókn hefur staðið yfir um átta ára skeið hjá einum einasta einstaklingi? Einn úr ritstjórn fékk á sig drjúga sekt FIMM mánuðum eftir að hafa skilað sínu framtali vitlaust. Hvers vegna er Birgir Jónsson að fá einhverja sérmeðferð?
Skattsvik eru í eðli sínu ekki flókin ef vanur maður er að skoða hlutina og hefur aðgang að helstu upplýsingum. Vissulega eru skattayfirvöld í Rúmeníu líklega ekki alveg komin inn í 21. öldina og því þarf að handskrifa öll bréf til þeirra og kannski innsigla bréfin með vaxi. En ÁTTA ÁR?
Morgunljóst er að íslensk skattayfirvöld eru í eitt hundrað prósent í ruglinu ef Jón og Gulla fá sekt fimm mínútum eftir að skila sínu örlítið vitlausu en áratugi tekur að skoða milljarðamæringa. Nema auðvitað að það sé heila planið…
