Margt er skrýtið í kýrhausnum, eða kýrauganu eins og sumir kalla það, á klakanum. Til dæmis sú staðreynd að eigandi/-ur lítilla pólskra matvöruverslana á höfuðborgarsvæðinu skuli eiga stóran hlut í flugfélaginu Icelandair.
Einkahluthafar í Icelandair Group samkvæmt Vísi fyrir nokkrum vikum. Ekkert hér sem skýtur í augað? Skjáskot
Ritstjórn Fararheill var svona hálft í hvoru að bíða eftir að einhver blaðasnápur gripi þennan bolta á lofti en nú eru þrjár vikur liðnar og engin er forvitnin hjá fjölmiðlum landsins. Kemur ekki á óvart. Það er jú ekki eins og nokkur ritstjóri vilji setja Icelandair í fyrirsögn sé hjá því komist. Fyrirtækið of sterkur auglýsandi til þess.
Forvitni okkar var vakin þegar Fréttablaðið/Vísir birti lista yfir stærstu einkahluthafa í Icelandair Group fyrir skömmu síðan. Fyrirtækið er að stærstum hluta í eigu lífeyrissjóða landsins, eða okkar á mannamáli, þó fátt bendi til að forsvarsmenn Icelandair hafi nokkurn tímann sett landslýð í forgang í einu né neinu. Þvert á móti eiginlega.
En nokkrir vellauðugir einstaklingar og félög eiga drjúgan pening í fyrirtækinu og þar fremst í flokki lið sem erft hefur feita seðla fyrir lítið eins og sjá má á töflunni. Ekkert kemur þar á óvart.
Hvern hefði grunað að litlum kaupmanni í Breiðholti tækist að eignast góðan hlut í Icelandair Group?
Eða hvað?
Víst slær hluthafi númer fimm, með tæplega hundrað milljón króna hlut, nokkuð skökku við. Þar engir erfingjar gamalla íslenskra peninga eða fyrrverandi stjórnendur Kaupþings, Glitnis, Straums eða hvað þeir hétu allir þessir bráðsniðugu bankar sem hrundu á augabragði þegar skóinn kreppti.
Ekki aldeilis. Hér er á ferðinni nýgræðingur að því er virðist eða Piotr Jakubek nokkur, sem á og rekur verslanir undir nafninu Mini Market sem bjóða 100 prósent pólskar vörur og hafa selt hér á landi um nokkurra ára skeið.
Vægast sagt flott mál fyrir góðan blaðamann. Hvernig tókst pólskum innflytjanda að koma ár sinni svona rosalega vel fyrir borð á örfáum árum á Íslandinu góða að viðkomandi á nú tæplega hundrað milljónir króna í einu allra stærsta fyrirtæki landsins og það bara svona á kantinum?
Hvers vegna vekur rífandi uppgangur innflytjanda sérstaka athygli okkar hér? Er það ekki bara hið besta mál ef aðkomufólk nær ekki aðeins rótum hér heldur mokar inn seðlum líka? Víst er það. Aðkomufólk hefur ekki síður rétt til að komast í feitar álnir en Engeyjarættin.
Vandamálið er hins vegar þessi frétt hér frá árinu 2014 á Vísi líka. Þar kemur fram að það tók marga mánuði plús mikla hjálp frá vinum og velgjörðarmönnum að opna Mini Market í Breiðholti á ný eftir stórbruna í versluninni í desember 2013. Jakubek segir sig heppinn að eiga að svo góða viðskiptavini að allt gekk framar vonum.
Tengi fólk þetta tvennt saman vakna nokkrar spurningar. Átti Jakubek glás af seðlum á glámbekk til að spreða í hlutabréf Icelandair en notaði samt eingöngu vinskap og vinsemd til að endurbyggja verslun sína árið 2014 eða er eitthvað gruggugt við að sami Jakubek og átti í stökustu vandræðum með að opna litla verslun eftir bruna skuli nú liggja á hundrað milljóna króna hlutabréfum í Icelandair? Eða er álagningin hjá Mini Market slík að kaup á feitum hlut í einu stærsta fyrirtæki landsins er leikur einn? Eða er Mini Market frontur fyrir einhverja felukarla?
Spyr fólk sem ekki veit…
