Það kom okkur hér töluvert á óvart að við yfirlegu okkur yfir kvartanir og bótakröfur flugfarþega hjá Samgöngustofu á liðnu ári voru að minnsta kosti sex aðilar sem fóru þá leið að ráða lögfræðinga til að fá bót á sínum vanda. Það tóm mistök.
Lögfræðingar kosta sitt. Hvers vegna fylla vasa þeirra þegar þjónustan er ókeypis annars staðar? Mynd Hæstiréttur
Það er engin tilviljun að brandarar um lögfræðinga eru almennt sérstaklega meinfýsnir.
* Hvað gerir þú ef þú finnur lögfræðing mara í hálfu kafi? Stígur á hausinn á honum.
* Hvað eru til margir lögfræðingabrandarar? Bara þrír. Hitt eru allt sannar sögur.
* Góður lögfræðingur þekkir lögin. Frábær lögfræðingur þekkir dómarann.
* Hver er munurinn á lögfræðingi og trampólíni? Þú tekur af þér skóna áður en þú hoppar á trampólínið.
Nóg um það. Fólki vissulega í sjálfsvald sett að leita til lögfræðinga þegar það telur gengið á sinn rétt. Alla jafna er það jákvæður hlutur.
Þó ekki í Evrópu þegar flugfélög eða skipafélög standa ekki við sitt eða gera á þinn hlut. Ástæðan sú að samkvæmt Evrópusambandslögum, sem Ísland gengst undir gegnum EES-samstarfið, þarf fólk ekki að greiða neinn lögfræðikostnað til að fá sitt fram í slíkum tilvikum. Því verkefni sinna samgöngustofur hvers Evrópulands fyrir sig og það á kostnað ríkisins hvort sem málið tapast eða vinnst.
Með öðrum orðum þá ertu að greiða óþarfa peninga fyrir þjónustu lögfræðings. Öll Evrópuríki eiga sína samgöngustofu sem taka að sér mál er varða flug- eða skipafélög og snerta neytendarétt. Það kann að taka tíma í tilfellum en hvers vegna eyða fúlgum í lögfræðing þegar þjónustan er fræðilega frí og yfirleitt mjög fín. Það er jú ekki eins og bætur fyrir vesen í flugi eða siglingum séu það háar að slíkt borgi sig.
