B orgarstjórinn, eða öllu heldur, eyjastjórinn, á hinni íðilfögru ítölsku eyju Capri brosir ekki alveg út að eyrum þessa dagana. Karlinn, sem lengi vel undi hag sínum með sívaxandi straumi ferðafólks til eyjunnar, hefur nú snúið við blaðinu. Túristafjöldinn er að kæfa eyjuna alla.
Flestir vilja fá ferðamenn til sín en oftar og oftar upp á síðkastið kæfir fjöldinn eðlilegt líf heimamanna.
Kunnugleg orð hugsar einhver. Það var jú bæjarstjórinn á Klaustri sem sagði hingað og ekki lengra í fjöldatúrisma á Suðurlandi fyrir nokkru og varaði við þeim milljónum ferðafólks sem ætt hafa um allan landsfjórðunginn síðan.
Nema að bæjarstjórinn á Klaustri lét ekkert slíkt eftir sér hafa. Enginn bæjarstjóri á Suðurlandi hefur haft uppi, okkur vitandi, aðvörunarorð um að túrismi sé að kæfa allt kvikt. Þvert á móti eiginlega. Allir blása í blöðrur á þessum slóðum yfir milljónum ferðamanna á Skógum og í Jökulsárlóni, Þórsmörk, Skaftafelli svo ekki sé talað um Seljalandsfoss. Það skapar jú velmegun og störf og náttúran skiptir engu máli þegar peningar eru annars vegar.
Öðru gegnir um Giovanni De Martino, sem er manna háttsettastur á eynni Capri. Karlinn segir að engan tíma megi missa og nú verði að takmarka ferðamannafjöldi til eyjunnar fallegu ef ekki á illa að fara. Fjöldinn sé svo mikill að allt eðlilegt líf eyjaskeggja sé úr skorðum. Karlinn notar samlíkinguna að enginn komi einum og hálfum lítra af vökva ofan í eins líters flösku. Þýðing: eyjan Capri ber ekki tvær milljónir ferðamanna á ári.
Martino á nú í viðræðum við stjórnvöld á Amalfi-strandlengjunni um að beita svipuðum fjöldatakmörkunum og héraðið Cinque Terre setti á fyrir rúmu ári síðan. Eftirleiðis kann því að verða erfiðara að dúllast til Capri en verið hefur ef ekki hefur verið sótt um leyfi fyrirfram.
Slæmar fréttir en betri eru slæmar fréttir sem kannski gera eyjaskeggjum lífið auðveldara í framtíðinni en að hrekja íbúana frá og hola bæi og borgir að innan eins og gerst hefur til dæmis í Feneyjum.
