Svo þú fórst krókaleiðir til að verða þér úti um miða á landsleiki Íslands á Evrópumótinu í Frakklandi. Þá ertu því sem næst fífl er marka má forstöðumann ferðaskrifstofunnar Gaman ferðir.
Íslendingar fífl fyrir að reyna að verða sér úti um miða á leiki Íslands í Frakklandi með óhefðbundnum leiðum samkvæmt hagsmunaaðila. Mynd UEFA
Merkileg frétt á vef RÚV þess efnis að Þór Bæring, forstöðumaður Gaman ferða, skilji alls ekki hvernig fólk gat hugsað sér að verða sér úti um miða á landsleiki Íslands á EM í gegnum aðra aðila en opinberan vef Knattspyrnusambands Evrópu.
Doohh!
Fréttin per se algjört djók því þar aðeins rætt við hagsmunaaðila. Mann sem hefur lifibrauð af því að selja „opinbera“ miða á viðburði víða um heim. Og mann sem ekki leggur saman tvo og tvo mjög auðveldlega heldur ef marka má blaðrið.
„Það er mjög skrítið hvað margir Íslendingar ákváðu að kaupa miða með öðrum leiðum en átti að gera,“
„Þór furðar sig einnig á því hve margir fjölmiðlar hafi fjallað um hvernig fólk ætti að kaupa sér vafasama miða, þrátt fyrir að hafa áður sagt frá því að einungis væri hægt að kaupa miða á EM í gegnum UEFA.“
Þór sennilega gerir sér ekki grein fyrir að Knattspyrnusamband Evrópu eyrnamerkti aðeins tiltekinn fjölda miða íslenskum áhorfendum á leiki Íslands. Gegn Englandi voru til dæmis um aðeins 3500 miðar opinberlega helgaðir Íslendingum og örlítið fleiri í leiknum gegn Frakklandi.
Hvað gerir fólk, íslenskt eður ei, þegar það langar að vitna viðburð sem opinberlega er útilokað vegna þess að uppselt er á völlinn? Hvað segir sagan? Og hvað í ósköpunum er rangt við það að reyna að redda sér miðum á viðburð sem þig dreymir um að sjá þegar opinberlega er allt uppselt? Hvers vegna að dæma fólk fyrir að reyna að bjarga sér?
Ljóst má vera að Þór er heppinn að vera uppi á 21. öldinni því ekki hefði hann tórað lengi fyrr á öldum. Þú gerir það sem þú þarft til að komast í það sem þig langar. Punktur! Sérstaklega þegar landslið Íslands setur stórþjóðir í knattspyrnuheiminum í duftið án þess að blása úr nös (kannski aðeins.)
PS: hvað er svo hræðilegt við að kaupa miða af plebba jónssyni fyrir utan leikvang en ekki af opinberum miðavef knattspyrnusambands Evrópu? Er ekki nýbúið að senda nánast alla stjórn UEFA í bann fyrir svindl og svínarí um áraraðir? Hvers vegna að eiga viðskipti við svoleiðis pakk? Þess utan eru miðar á landsleiki eða tónleika ekki mansal eða fjöldamorð. Hver er hættan við að Bjarni Þórarinsson fái notið sætið á St.Denis leikvanginum í stað Þórðar Kristinssonar?
RÚV ætti kannski að ráða fréttamenn sem færa fram allar hliðar máls í stað þess að skrifa upp röfl frá aðilum sem hafa hagsmuna að gæta.
