Samtök atvinnulífsins telja það óráð hið mesta að launafólk í landinu fái nógu mikið í launaumslagið mánaðarlega til að geta dregið fram lífið. Það gleymist þó oft að yfirmaður Samtaka atvinnulífsins er jafnframt forstjóri Icelandair Group.
Það er líka hægt að kjósa með veskinu gott fólk. Mynd RUV
Að einstaklingur gagnrýni og mótmæli hækkun lágmarkslauna þegar hann sjálfur mokar rúmum fjórum milljónum mánaðarlega í launaumslagið fyrir utan tugmilljóna króna hlutabréfaeign er samkvæmt orðabókinni hrein hræsni og hægt að færa rök fyrir að um mannvonsku sé líka að ræða því lágmarkslaun duga vart til að skrimta. Karlanginn er bara með 2500% meira í mánaðarlaun en atvinnuleysisbótaþegar og jafnvel þeir þurfa líka að borða og eiga þak yfir höfuð.
Sem forstjóri Icelandair hefur biðtími eftir aðstoð flugfélagsins við viðskiptavini sína lengst úr nokkrum dögum í vel rúman mánuð sem getur ekki flokkast öðruvísi en sem hörmuleg þjónusta og það ofan í mikinn og ítrekaðan hagnað. Síðasta dæmið um þetta í gær þegar manneskju var meinað um flug vegna mistaka. Þrátt fyrir mistök flugfélagsins þarf þessi viðskiptavinur engu að síður að „bíða fjórar til fimm vikur“ eftir endurgreiðslu eða annarri aðstoð.
Nú loks ætlar ríkið að láta fara fram útboð í flugferðir ríkisins og ætla má að Icelandair missi þar stóran bita. Neytendur og launþegar í landinu geta bætt ofan á það tap með því að snúa viðskiptum sínum annað. Því hvað getur það kallast að eiga viðskipti við fyrirtæki hvers yfirmaður berst hart fyrir að þú fáir ekki krónu meira í launaumslagið? Fer það ekki hættulega nálægt því að láta hafa sig að fífli?
Svona ef þú ert að velkjast í vafa þá fljúga fjölmargir aðilar til og frá landinu sem ekki heita Icelandair. Delta, Wow Air, easyJet, Transavia, Vueling, SAS, Norwegian og Atlantic Airways svo nokkur séu nefnd. Það er líka hægt að kjósa með veskinu gott fólk 😉
