F yrir nokkru síðan óskaði Fararheill eftir upplýsingum hjá þartilgerðum yfirvöldum um hvort vitað væri til þess að flugmenn á íslenskum vélum hefðu dottað eða sofnað á flugi. Sömuleiðis vildum við vita hvort upp hefði komið að innlendir flugumferðarstjórar hefðu sofnað á vaktinni eða brotið með öðrum hætti alvarlega af sér í starfi.

Smálúr hlýtur að sleppa.....

Smálúr hlýtur að sleppa….. Mynd Dan Nguyen

Við fengum aldrei nein svör og helst borið við trúnaði, persónuvernd og blah blah.

En þau hrannast upp dæmin erlendis frá þar sem upplýsingagjöf er eins og í eðlilegu lýðræðisríki sem nokkuð skortir á hér á klakanum. Tvívegis var fjallað um slík atvik hjá breskum flugmönnum nýlega eins og sjá má hér og hér.

Og svo er það þessi grein hér hjá Reader´s Digest. Þar segir reyndur flugmaður það nánast reglu að flugmenn lygni aftur augum á flugi, dotti og sumir sofni. Þessu til viðbótar greinir Time hér frá allnokkrum alvarlegum atvikum þar sem svefn flugmanna gæti hafa haft áhrif á að svo fór sem fór.

Ástæða þess að Fararheill óskaði þessara upplýsinga er einfaldlega sú að Evrópuþingið hefur undanfarin ár sett nýjar reglur um vinnu- og hvíldartíma flugmanna og flugmenn sjálfir verið ósáttir við sífellt lengri vinnudaga. Samkvæmt þeim getur flugmaður verið á vakt í 22 klukkustundir samfleytt þegar hvað verst lætur. Flugmenn sjálfir segja ótvírætt að sífellt lengri vinnutími minnki öryggi farþega eins og fram kemur í þessu skjali European Cockpit Association. Þetta er ekki í fyrsta skipti sem þau samtök senda slíka tilkynningu frá sér.

Það þarf engan eldflaugafræðing til að vita að þreyttur einstaklingur vinnur varla fyrsta flokks vinnu og alls ekki undir álagi sem fylgir því að bera ábyrgð á öryggi fleiri hundruð einstaklingar hvern einasta dag. Pant ekki lenda í vél sem stjórnað er af slíkum einstaklingum.