U ndir eðlilegum kringumstæðum fara 300 þúsund manns daglega um meginlestarstöðina í Mílanó á Ítalíu. Stöðin sú með öðrum orðum pökkuð 365 daga á ári enda þaðan ferðir til allra helstu borga og bæja landsins. En það er hending ef þú sérð eina einustu sálu á merkilegasta brautarpalli þeirrar stöðvar.

Vel falinn langt undir aðallestarstöð Mílanóborgar er að finna æði merkilegan stað. Mynd Stazione di Milano Central
Aðallestarstöð Mílanó er ekki allra. Þar svo pakkað af fólki með tilheyrandi ysi og þysi alla daga að enginn heilvita manneskja kærir sig um að eyða tíma þar umfram það sem er nauðsynlegt. Það er að segja nema þú sért að heimsækja brautarpall 21.
Það helgast bæði af því að, góðu heilli engar ferðir eru lengur farnar frá brautarpalli 21 og yfirmenn eru ekkert mikið að auglýsa pallinn atarna heldur. Við vorum þarna um miðjan ágúst 2020 og vorum eina fólkið á svæðinu.
Það þarf að leita vel og lengi en brautarpallur 21, þó heita eigi hluti af menningarsögu Ítalíu, er ekki beint auðvelt að finna. Til að komast á sporið, í orðsins fyllstu, þarf að fara niður fjórar eða fimm hæðir niður í kjallara þessarar miklu byggingar.
Hvað ef svo þú ratar alla leið? Hvað er svona merkilegt?
Jú, lestir frá brautarpalli 21 fóru aðeins eina leið á sínum tíma. Frá Mílanó og þráðbeint til Auschwitz í Póllandi. Þá leiðina með gyðinga, homma, lesbíur og annað fólk sem fasistastjórn landsins á þeim tíma vildi losna við. Losna við frá árunum 1938 til 1943 og til að hamra þann viðbjóð heim stendur enn lest með þessa sömu vagna við pallinn.
Frá þessum stað sendi Mussolini og hans hyski tæplega níu þúsund einstaklinga þráðbeint í dauðann
Frá þessum stað sendi Mussolini og hans hyski tæplega níu þúsund einstaklinga þráðbeint í dauðann á sínum tíma í viðbjóðslegum harðlokuðum lestarvögnum sem upprunalega voru ætlaðir búfénaði. Af þeim níu þúsund sem fóru frá Mílanó til Auschwitz voru aðeins um 30 sem lifðu af og komust aftur heim þegar Seinni heimstyrjöldinni lauk.
Þessari sögu vel gerð skil við brautarpall 21 en staðurinn er formlega safn til minningar um viðbjóðinn. Það breytir ekki því að það er fjandanum erfiðara að finna staðinn og líklega vonlaust nema þú vitir af honum fyrirfram. Skilti finnast en þau hverfa í þeim aragrúa skilta sem finnast í lestarstöðinni. Vesenið er hundrað prósent þess virði þegar þú kemst á staðinn. Sé miðað við okkar reynslu er þar nánast dauðaþögn og þú ert ein/einn um hituna.
Súpermikið þess virði fyrir hugsandi fólk!




