Icelandair stóð sig ekkert frábærlega þegar rella flugfélagsins þurfti að lenda í Keflavík í stað Reykjavíkur en fyrr má nú aldeilis fyrrvera. Skjáskot
Sem „dæmi” um fagmennskuna þá er hinn ágæti ljósmyndari Árni Sæberg allt í einu farinn að skrifa fréttir eins og enginn sé morgundagurinn. Svona svipað og að gjaldkerinn í bankanum fái í einni svipan stöðuhækkun í bankastjórann. Árni þessi príma ljósmyndari en hann fær lága einkunn fyrir fréttaskrif og íslenska stafsetningu. Svona svipað og að heimta að hinn eiturgóði íþróttafréttamaður Arnar Björnsson skrifi um Samherja, svindl og svínarí sem hann hefur engan áhuga á.
En ók. Látum það liggja milli hluta.
„Stórfrétt” Vísis þennan daginn er að einn farþegi var súrari með sitt en Sigmundur Davíð að fá ekki enn eitt drottningarviðtalið á útvarpi Sögu. Ástæðan að rella Icelandair frá Akureyri til Reykjavíkur varð að lenda í Keflavík sökum veðurfars. Sú breyting olli því að farþegar þurftu að dvelja í rellunni lon og don eftir lendingu til að uppfylla heilbrigðiskröfur á Keflavíkurflugvelli. Nánar tiltekið í tæpar tvær klukkustundir. Sökin sem sagt hjá Ísavía sem er með allt niðrum sig sem fyrr.
En jamms, engin lifandi sála á jarðríki kýs að vera lengur um borð í flugvél en þörf er á enda sardínudós fyrir mannfólk. Margríkisstyrkt Icelandair á skildar skammir fyrir að taka áratug eða svo í að græja málið en við erum að tala um fyrirtæki sem tekur sér tvær vikur að svara fyrirspurnum á samfélagsmiðlum svo það á ekki að koma neinum á óvart sem les alvöru fjölmiðil eins og Fararheill.
En stærsti punkturinn í frétt Vísis, fyrir utan tafirnar, er sennilega að Icelandair hafi sent þotu til að græja innanlandsflug. Kvartandinn getur þess ekki í fréttinni en það þýðir líka súperbetri aðstöðu um borð plús að túrinn frá Akureyri til höfuðborgarinnar er tíu mínútum skemmri en ef flogið væri með þessum hefðbundnu hreyflavélum. Ef tekist hefði að lenda í Reykjavík eins og lagt var upp með hefði túrinn atarna verið einn sá besti þessa leiðina frá aldaöðli.
