Það voru margir búnir að vara mig við. Þjónustan væri þriðja heims, stofurnar kaldar og fráhrindandi og ég myndi dauðsjá eftir öllu saman. Það reyndist allt bull út í eitt. Ég aldrei nokkurn tímann verið ánægðari og fékk allt klabbið á 70 prósent lægra verði en heima.
Pólskar tannlæknastofur þriðja flokks? Ekki samkvæmt þeim er prófað hafa. Þvert á móti eru íslenskar tannlæknastofur þriðja flokks í samanburði.
Svo segist Árni, sem starfar í sérverslun í Reykjavík og er einn þeirra hundruða Íslendinga sem farið hafa til Póllands í tannaðgerðir síðustu misserin.
Fram að þessu ári þorði Árni varla að opna munninn í votta viðurvist því svo hræðilegar voru tennur hans að flestum brá við. Og hann átti aldrei þær milljónir á bók til að greiða fyrir viðgerðir hér heimavið.
Í Póllandi þarftu hins vegar engar milljónir til að lappa upp á tanngarðinn eins og hér heima. Tannlæknir Árna hér heima gaf honum tilboð seint í vetur um meiriháttar viðgerðir á tólf tönnum. Tilboð sem hljóðaði upp á eina milljón og sjö hundruð þúsund krónur og engar krónur þar innifaldar. Árna valdi annan kost og kom í byrjun mánaðarins heim frá Póllandi þar sem tannlæknar löguðu sömu tólf tennurnar fyrir heilar 389 þúsund krónur og tvær krónur innifaldar.
Það, gott fólk, er sparnaður upp á rúm 270 prósent og munar sannarlega um minna fyrir almenning í landinu.
Vissulega kostaði túrinn til Póllands sitthvað líka og allur túrinn engin skemmtiferð því Árni var í stólnum alla daga og viðgerðirnar tóku of mikinn toll til að hann hefði áhuga að skoða sig um og njóta lífsins svona í og með. En hann naut líka sólar og sælu utandyra og lifði eðallífi á fjögurra stjörnu hóteli á meðan. Flugið fram og aftur plús tveggja vikna gistingin með morgunmat kostaði svo mikið sem 120 þúsund krónur.
Ergo: Árni fékk gert við tólf næstum ónýtar tennur 200 prósent ódýrar en hann gat fengið hér heima hjá tannlækni sem hann hafði átt viðskipti við frá tólf ára aldri.
Fitulag á faraldsfæti
Þá víkur sögunni að Erlu. Í haust steig Erla á vigtina og vóg 128 kíló. Það dálítið mikið fyrir manneskju sem er 1.58 á hæðina og í þetta sinn ákvað Erla að gera eitthvað í sínum málum. Hún vildi í offituaðgerð, oft kallað magahjáveita, svo það yrði ómögulegt með öllu að hún æti á sig gat í hvert skipti sem hún settist að borði. Hún fékk fljótt að vita hér heima að slík aðgerð gæti með aðhlynningu í sólarhring eða svo kostar rétt rúmar 900 þúsund krónur að lágmarki.
Erla sætti sig ekki við þá upphæðina fyrir tiltölulega einfalda aðgerð og sólarhring eða tvo í sjúkrarúmi í kjölfarið. Hún fór að gúggla sams konar aðgerðir í Póllandi.
Viti menn! Erla kom heim úr magahjáveituaðgerð í Varsjá í Póllandi í lok nóvember. Hún fékk 100 prósent þjónustu og tvo daga með fulla aðstoð eftir aðgerðina. Heildarkostnaður 320 þúsund krónur plús sirka 100 þúsund aukalega fyrir flugið og gistingu.
Það, gott fólk, er sparnaður upp á 180 prósent.
Ósköp eðlilegt að læknisþjónusta sé dýrari hér heima en erlendis enda laun almennt hærri hér og við erum jú á eyju í ballarhafi svo allt þarf að flytja inn. En líka ósköp óeðlilegt að kostnaður vegna þessa aukist um fleiri hundruð prósent.
Í öllu falli hefur verið hræbillegt að fljúga til Póllands síðustu misserin og nánast allt þar í landi er hræbillegt miðað við klakann. Það þýðir þó ekki að þjónustan sé eitthvað verri. Þvert á móti eiginlega…
