Það þarf ekkert meira en heilbrigða skynsemi til að vita að sýklar og örverur og guð má vita hvað þrífst ágætlega um borð í farþegaflugvélum. En kannski kemur þér á óvart hvar mesta vibbann er að finna.
Matarbakkinn auðveldar margt en kannski ráð að nota hanska. Mynd Lars Plougman
Þetta segir sig sjálft. Sýklar, bakteríur, örverur og aðrir óspennandi fylgifiskar mannkyns safnast eðlilega saman þar sem fólk kemur saman. Ekki verra ef sá hópur fólks er innilokaður í litlu loftlausu rými klukkustundum saman. Það er bara veisla par exellans.
Margir, og öll ritstjórn Fararheill þar meðtalin, draga þá ályktun að mest sé um vibba (skemmtilegra orð en viðbjóður) á klósettum farþegavéla sem mörg eru þrengri en nýjustu gallabuxurnar en lykta verr. Það virðist vera skynsamleg ályktun. Klósettið nota allir og stundum oft og vélar nútímans eru í loftinu 23 stundir af 24 mögulegum dag hvern. Að auki vitum við líka að störf við þrif á klósettum í flugvélum eru eins illa launuð og störf hjá HB Granda og við slíkar aðstæður leggja sig fáir fram.
En klósett farþegavéla eru barasta kántríhátíð á Skagaströnd miðað við þann stað í flugvélum þar sem partíið hjá örverunum er non-stop 24/7, 365 daga á ári. Staðurinn sá er matarbakkinn fyrir framan þig.
Þetta staðfesta skýrslur örverufræðinga sem vefmiðillinn Travelmath sendi á flugvelli og í flugvélar til að taka sýni eftir kúnstarinnar reglum í sumar sem leið. Vissulega voru þau klósett sem þar voru könnuð ekki laus við vibba. En himnaríki miðað við matarbakkann.
Til að setja vibbann í samhengi þá var meðaltal örvera á matarbökkum í þeim vélum þar sem sýni var tekið tuttugfalt hærra en örverufjöldi á handfangi á klósetthurðum að meðaltali.
Svona áður en þú færð andköf og fellur í yfirlið er ágætt að muna, en ekki endilega jákvætt, að á klósetthurðum í farþegavélum er svipaður fjöldi örvera og finnst að jafnaði á vaskinum þínum í eldhúsinu 🙂
