Talning ritstjórnar Fararheill á þeim löndum heims sem okkur Íslendingum gefst kostur á að heimsækja án þess að sækja sérstaklega um vegabréfsáritun með tilheyrandi kostnaði og tíma leiðir í ljós að við erum miklir eftirbátar allra nágrannaþjóða.
Íslendingar þurfa að hafa mikið fyrir ferðalögum á framandi slóðir, Ólíkt Finnum, Norðmönnum og Dönum til dæmis.
Á vef utanríkisráðuneytisins má sjá að við komumst áritunarlaust til 57 landa heims. Verið getur að talan sé hærri því þjónusta ráðuneytisins er svo fyrir neðan hellur að í mörgum tilvikum er fólk beðið um að kanna sjálft hvort vegabréfsáritun þurfti til hinna og þessara landa.
Svo ægidapurt er prógrammið reyndar að tekið er fram á vef þeirra að vinsamlega láta ráðuneytið vita ef upplýsingar þess eru ekki réttar! Afar traustvekjandi hjá ríkisstofnun.
Þjónustan verður ekki mikið lélegri en það af hálfu ríkisstofnunar og í raun verið að biðja ferðafólk að eyða tíma og peningum til að ráðuneytið þurfi þess ekki. Það er meira að segja hægt að finna Evrópuþjóðir sem Ísland hefur ekki vegabréfssamning við. Hversu fáránlega sem það hljómar.
Spurning vaknar, sé ekki meiri vilji hjá ráðuneytinu hérlendis til að greiða götu Íslendinga erlendis, hvort ekki sé ráð að fara í einhvers konar vegabréfs samstarf við Norðmenn, Svía, Finna eða Breta en þegnar þessara þjóða þurfa sárasjaldan af velta fyrir sér áritunum hingað og þangað. Bretar og Svíar geta flakkað um 173 lönd heims án þess að eyða mínútu í neitt vesen og titilinn eiga frændur okkar Finnar en fólk með slíkt vegabréf kemst klakklaust til 177 landa heims eða meira en þrefalt fleiri landa en Íslendingar án þess að lyfta fingri. Það er topp þjónusta.
