Það skýtur eflaust nokkuð skökku við að meðan ferðalangar geta álpast um íslenska þjóðgarða án þess að punga út svo miklu sem grænum eyri er orðið afskaplega dýrt að heimsækja kínverska þjóðgarða og söfn. Svo mjög reyndar að ferðamálayfirvöld óttast að erlendum ferðamönnum í Kína eigi eftir að fækka sökum verðlags.
Kínverski gjaldmiðillinn hefur mjög risið undanfarin misseri samanborið við dollar og sérstaklega evru enda kreppa hrjáð hin vestrænu lönd þó Kaninn sé aðeins að rétta úr kútnum. Hagvöxtur fer minnkandi í Kína en er þó enn verulega umfram það sem annars staðar gerist. Þá er ferðamennska orðin afar stór atvinnugrein á skömmum tíma svo hálfgert gullgrafaraæði hefur gripið um sig hjá ferðaþjónustuaðilum. Ekki ósvipað því sem gerst hefur á Íslandinu góða.
Það hefur haft í för með sér að aðgangseyrir að söfnum og áhugaverðum stöðum í landinu hefur margfaldast. Aðgangur fyrir einstakling í Þjóðgarðinn í Jiuzhaigou svo dæmi sé tekið kostar litlar 5.200 krónur sem er svipuð upphæð og greitt er í stóra skemmtigarða í Evrópu. Til samanburðar kostar einungis 1.500 krónur að spássera um í Yellowstone þjóðgarðinum í Bandaríkjunum og heilar núll krónur að dandalast í Vatnajökulsþjóðgarði.
Þá kostar nú svipað að heimsækja Hallarsafnið í Forboðnu borginni í Bejing og að valsa um sali Louvre í París svo annað dæmi sé tekið og aðgangseyrir að stórkostlegum musterum á borð við Mount Taishan hefur á aðeins einu ári hækkað um þrjú þúsund krónur og kostar hartnær fimm þúsund íslenskar að heimsækja það musteri.








