Þ að er auðvelt að gleyma sér og sínum þegar dúllast er á flottu skemmtiferðaskipi um Karíbahaf eða önnur höf heimsins. Það aftur leiðir oft til þess að þú eyðir allt of miklum peningum í glingur og glys.

Nánast lögmál að ef skemmtiferðaskip leggjast einhvers staðar að bryggju rís flottur lítill verslunarkjarni þar samstundis.

Ein úr ritstjórn dvaldi fyrir tíu árum síðan í tvær vikur í bænum Ocho Ríos á Jamaíka. Bærinn lítill og ekkert of merkilegur en er í næsta nágrenni við helstu náttúruperlur eyjunnar. Sem þýddi að skemmtiferðaskip stoppuðu hér linnulaust þá og gera enn.

Eins og á velflestum stoppistöðum skemmtiferðaskipa í Karíbahafinu er lítill verslunarkjarni nánast í flæðarmálinu þar sem risastór skipin leggjast að. Þar gengur bisnessinn eingöngu út á farþega skipanna sem oft stoppa aðeins í nokkrar klukkustundir á hverjum stað.

Það sem sat í okkar fólki þá var að tollfrjáls varningurinn sem skipafarþegar keyptu í massavís í flottum búðunum við bryggjusporðinn og töldu sig gera kostakaup var oft HELMINGI ódýrari ef farið var í hefðbundnar verslanir í bænum sjálfum. Gilti þá einu hvort um var að ræða áfengi, demanta eða hefðbundið túristaglingur.

Slíkt, gott fólk, er reglan en ekki undantekning. Ekki aðeins er tíminn alltaf naumur fyrir farþega í stoppi heldur og eru margir logandi hræddir við að stíga eitt skref frá hópnum sínum. Hvað þá að valsa lóðbeint inn í bæi og þorp og eiga kannski á hættu að hitta raunverulegt fólk hvers tilgangur er ekki að hafa af þér eins marga seðla og mögulegt er. Ekki hjálpar heldur að skipafélögin og starfsfólk þeirra gera sér far um að vekja ótta og beina fólki á tiltekinn stað eða staði og ástæðan sú að skipafélögin fá gjarnan stóra prósentu af sölu varnings á tilteknum stöðum. Sum skipafélögin eiga meira að segja túristabúðirnar sumar við bryggjusporðinn.

Það er meðal annars þess vegna sem það eru sérstakir „verslunarsérfræðingar” um borð í velflestum stærri skemmtiferðaskipum heimsins og þeir halda gjarnan fyrirlestur og jafnvel námskeið um borð um hvernig eigi nú að versla sem „ódýrast og best” á áfangastöðum sem framundan eru í ferðinni.

Vel má vera að þú teljir þig gera kostakaup í þessum verslunarkjörnum við bryggjusporðinn en vita máttu að stjórnendur skipafélagsins brosa út að eyrum yfir því að hafa sína eigin viðskiptavini að féþúfu hvern einasta dag sem stoppað er í landi á skemmtisiglingu.

Farðu lengra og gefðu þeim langt nef ef þörf er á að versla glys og glingur á siglingu.