Ég var búinn að tékka fyrirfram með gúggli að grófur meðalkostnaður með leigara frá flughöfninni í Gautaborg og inn í miðborg kostaði á milli 5.400 og 5.800 krónur. Ímyndið ykkur hvað við vorum sátt við að prútta fargjaldinu niður í 3.400 krónur því við lentum ekki á annatíma 🙂
Að prútta er nánast eðlilegasti hlutur í heimi víðast hvar erlendis og getur sparað þér fúlgur fjár á ólíklegustu stöðum.
Eftir Tómas Gunnarsson
Íslendingar eru ekki vanir prútti af neinu taginu. Hér heimavið er fólk að mestu litið hornauga ef reynt er að prútta og skiptir þá engu hvort fólk vill kaupa sjö úlpur af 66 Norður eða taka leigubíl heim frá Leifsstöð.
Öðru máli gegnir í velflestum öðrum löndum heims og þar með töldum öðrum norrænum löndum. Þar er allt hægt ef vilji er fyrir hendi ólíkt því sem gerist hér 🙂
Einhver gæti til dæmis gapað af undrun að vita að þriggja manna fjölskyldan komst heim úr Leifsstöð alla leiðina í Seljahverfið í Breiðholtinu með leigara fyrir nettar átta þúsund krónur. Það þrátt fyrir að formlega eigi ekki að vera hægt að komast svo mikið sem af bílastæðinu frá Leifsstöð með leigubíl undir tæpum 20 þúsund kalli. Sextán þúsund krónur þykja vel sloppið svona heilt yfir.
Trixið var að prútta og sérstaklega vitandi að við lentum ekki í Leifsstöð á neinum annatíma. Fyrir utan flugstöðina biðu sautján leigubílar þegar við gengum út. Sem er undarlegur fjöldi því við gengum út þegar klukkuna vantaði oggupons í átta að kveldi.
Víst eru margir leigubílstjórar svo fastir í ferköntuðu rými að þeir gefa þér puttann umsvifalaust ef þú vilt túr á sæmilegu verði. Þeir komast alltaf upp með það þegar margir eru um hituna. En ekki þegar margir eru um fáa. Þá er annaðhvort að sætta sig við að túrinn í Leifsstöð var peningur út um gluggann eða að slökkva á gjaldmælinum og grípa þær fáu gæsir sem gefast.
Það akkurat það sem gerðist þegar við fjölskyldan lentum fimm stundum á eftir áætlun í Keflavík fyrir nokkru síðan. Sautján leigubílar í bið og við með þeim síðustu út úr flugstöðinni. Engar aðrar rellur væntanlegar og ég greip tækifærið til að prútta í stað þess að taka rútuna og frá BSÍ taka leigara heim í slotið.
Ekki gefið reyndar. Fimm fyrstu leigubílstjórarnir í röðinni við Leifsstöð hristu bara hausinn og gáfu okkur puttann (þar af tveir bókstaflega.) En sá sjötti sá sér leik á borði strax. Betra að hafa eitthvað upp úr túr frá Leifsstöð en að aka alla leiðina heim með tóma vasa. Smá japl, jamm og fuður og þremur mínútum síðar vorum við þrjú á heimleið í Breiðholtið fyrir sléttar átta þúsund krónur!!! Tvö þúsund krónum hærra verð en taka rútuna á BSÍ og þaðan greiða fimm þúsund krónur upp í Breiðholt.
Við reynt þetta víða. Í Gautaborg, Ríó de Janeiro, Istanbúl, Malaga og Marrakesh svo fáein dæmi séu nefnd. Í öllum tilfellum utan annatíma og hvaða gáfaði leigubílstjóri vill ekki frekar fá sitthvað fyrir snúð en að halda heim á leið með tóma vasa?
Lærðu að prútta og ferðalög alls staðar verða töluvert ódýrari en ella 🙂
