Hvað gera fyrrum þingmenn þegar þeir upp úr þurru standa uppi atvinnulitlir um áramót á Fróni? Þeir halda að sjálfsögðu til Pakistan. Allavega ef þú heitir Bjarni Harðarson kenndur við bóksölu á Selfossi.
Líf í tuskum í Lahore í Pakistan. Maturinn þar er Bjarna Harðarssyni ógleymanlegur. Mynd Hemanshu Kumar
Bjarni er skemmtilegur penni þó deila megi um hvar hann stendur í pólitík. Hvort sem það var fyrirfram áætlað eður ei þá hélt karlinn til Pakistan eftir að hafa lokið störfum sem aðstoðarmaður ráðherra ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur, tók þar inn siði og venjur heimamanna á hinum ýmsu stöðum og færði til bókar á bloggi sínu.
Lesturinn er bæði fróðlegur og skemmtilegur enda Bjarni ekki að fela eitt né neitt og drekkur ávallt mjólkina beint af skepnunni eins og bónda sæmir.
Ritstjórn Fararheill fylgdist með svaðilförum Bjarna af áfergju og til að gefa lesendum hugmynd um að kannski á Bjarni að láta pólitík alfarið vera, ferðast og skrifa pistla er hér gripið niður í nokkur þau gullkorn sem féllu úr penna karls á ferð hans um Pakistan.
♥ Matur hér í Pakistan er með afbrigðum góður, vel kryddaður og fjölbreyttur. Fyrir 100 krónur íslenskar má fá fullkomna máltíð hjá götusala. Ódýrari veitingastaðir eru opnir út á götu, þ.e. framhliðin er bílskúrshurð sem rennt er upp þegar opnað er. Þar fæst prýðilegur kjötréttur fyrir 250 krónur. Grænmetis- og fiskréttirnir eru reyndar á svipuðu verði, það munar ekki miklu.
♥ Lambakjötið hér er nú þannig að íslenskir bændur mega passa sig – þeir kalla það mutton, eldað í spaði með beinum og vel kryddað. Það vekur athygli mína að lambið er talsvert dýrara en nautakjötið en ódýrust er hænan sem er gríðarlega mikið étin. Niður á sléttunum, í Lahore og Multan fæst reyndar ekki annað en hænsakjöt og meira að segja hamborgararnir þar eru með kjúklingi.
♥ Múslimum er nauðsynlegt að gefa ölmusu og það er sagt að slyngir betlarar hafi meiri tekjur en láglaunamenn. Það á samt áreiðanlega ekki við um þá alla. Hótelstjórinn Naseem Ahmed Shiekh sem ég bjó hjá í Lahore hafði þann háttinn á að síðasta föstudag í hverjum mánuði borgaði hann ölmusu. Fjöldi ölmusumanna vissi af þessu og kom á þessum degi. Ég var á tali við hann á þessum degi og stemningin var eins og á útborgunardegi. Ég hélt fyrst að þetta væru launþegar.
♥ Af öllum Pakistönum eru fáir eins tilkomumiklir og Pashtunarnir sem búa hér við Khyperskarðið. Það er vegna þeirra sem maður lendir í því bæði í lestum og veitingastöðum að það er orðalaust búið að borga þegar maður kallar á þjóninn. Þrívegis hef ég lent í því í lest að vera meinað að borga teið mitt.
♥ Þegar ekið er upp til Peshawar, höfuðborgar Pashtuna er þetta eins og þegar ekið er í Hreppana, öðru megin eru fjöllin ómerkileg og meira eins og bungur og klessur en hinu megin eru reisulegar og vel gerðar eftirmyndir af Högnhöfða, Jarlhettum og Bláfelli.
♥ Svo er þetta með kvenmannsleysið hér í Pakistan. Það á ekki við í lestunum. Konur sem ganga með skuplu fyrir andlitinu úti á götu taka hana niður um leið og þær koma í lestarvagn, setjast á móti manni og brosa eins og þessi gamla fallega kona sem sat á móti mér í gær.
Fararheill hvetur alla sem forvitnir eru um öðruvísi ferðalög að lesa blogg Bjarna á heild sinni hér. Hann hefur þor og dug til að flakka um staði utan þjónustusvæðis ef svo má að orði komast. Hattur ofan fyrir því.
