H ver karlmaður heldur að hann ráði öllu því sem hann fær ráðið. Það tóm óskhyggja því hver kona í lífi karlmanns ræður því hverju hann ræður 🙂
Leita má lengi að stað undir sólinni þar sem konur ráða ríkjum og hafa ráðið ríkjum um aldaraðir. Mjög lengi. Eiginlega til eilífðar.
Nema auðvitað ef fólk er meðvitað um litla eyju útifyrir Eistlandi. Eyju sem lætur lítið yfir sér, er sjaldan eða aldrei í fréttum þó þar hafi kvenfólk ráðið einu og öllu í mörg hundruð ár og geri enn.
Eyjan atarna heitir Kihnu og það er aðeins hin allra síðustu árin sem stöku fjölmiðlar hafa kveikt á þeirri peru að hér er um sérdeilis merkilegan stað að ræða. Hér ráða konur bókstaflega öllu.
Hvernig kann að standa á því?
Jú, reyndin sú að eyjaskeggjar lifa og hafa ávallt lifað á fiskveiðum. Sem útskýrir fátt nema tiltekið sé að héðan er skrambi langt á góð fiskimið og bátar heimamanna aldrei verið af besta taginu. Eiginlega þvert á móti. Karlarnir eru þess vegna vikur og jafnvel mánuðum saman á vertíð og einhver þarf jú að sinna því sem sinna þarf í landi á meðan.
Þess vegna er enn hægt að stíga í land hér á hverjum tíma ársins og finna einungis konur á vappinu. Á bæjarstjórnarskrifstofunum eru bara konur, í verslunum eru bara konur, það eru konur sem safna saman eldiviði til upphitunar, konur sem viðhalda söfnun og vinnslu aflans og síðast en ekki síst konur sem passa upp á að aldagamall kúltúrinn deyi ekki út.
Illu heilli dvaldi ritstjórnarmeðlimur Fararheill aðeins hér í fjórar klukkustundir sumarið 2019. En þann tíma hitti viðkomandi ekki einn karlmann. Kannski þess vegna var viðmótið með besta móti og gleði og bros á vörum hvert sem komið var þó hart væri í ári hjá mörgum 🙂
