V art verður farið alla leið til Höfðaborgar, Cape Town, í Suður Afríku án þess að heimsækja fangelsið illræmda á Robben eyju þar sem Nelson Mandela og þúsundir annarra sátu inni árum og áratugum saman á tímum aðskilnaðar í landinu.

Inngangurinn að þeim hræðilega stað sem fangelsið á Robben eyju var. Mynd DanielVDM

Inngangurinn að þeim hræðilega stað sem fangelsið á Robben eyju var. Mynd DanielVDM

Þar sem áður réðu ríkjum hrottar og mannhatarar um áratugaskeið standa nú vinsamlegir safnverðir því eyjan öll og fangelsið með er nú safn og á heimsminjaskrá Sameinuðu þjóðanna sem merkur staður mannkyns.

Ekki aðeins er forvitnilegt að sjá klefa Mandela sem svo margir hafa ritað um heldur er saga Robbeneyju alblóðug um þriggja alda skeið en hingað voru fangar, oftast svartir á hörund, sendur til þvílíkrar þrælkunar og pyntinga að meirihluti þeirra lét lífið á fyrstu sex vikunum.

Þá þótti tilvalið á sínum tíma að senda hingað alla aðra líka sem ekki áttu heima meðal siðaðra manna í Cape Town. Sjúkir, geðveikir, holdsveikir og annað það fólk sem ekki þótti við hæfi meðal hvítra fyrirmanna fengu umsvifalaust sparkið hingað og það ekki fyrr en löngu síðar sem einhverjum datt í hug að senda með eins og einn lækni.

Ferjur fara daglega fjórum sinnum til eyjunnar frá Cape Town. Fara þær allar frá Nelson Mandela bryggjunni til heiðurs þeim frægasta er þar sat en Mandela var fangi á Robben eyju í átján ár.

Sjá nánar um safnið hér.