Í vöxt hefur færst, utan Kófsins, meðal Íslendinga að ferðast um með skemmtiferðaskipum og skiljanlegt enda fínn fararmáti ef fólk vill hafa sem allra minnst fyrir hlutunum en upplifa samt skemmtun og nýja hluti.
Allt til alls um borð en hreint ekki allt ókeypis eins og margir halda. Mynd Sean & Lauren
Þó að mörgu leyti sé þetta fyrirtaks ferðamáti eru nokkrir hlutir sem koma fólki sem stígur á skipsfjöl fyrsta sinni á óvart og vert er að hafa í huga.
Í fyrsta lagi halda ótrúlega margir að með því að kaupa „allt-innifalið“ pakka með lúxusskipafyrirtækjunum sé næsta lítil ástæða til að hafa veskið með.
Þetta er kolrangt. Ólíkt hótelum sem slíkt bjóða gæta skipafyrirtækin þess vandlega að allt þetta litla aukalega sem virðist litlu skipta áður en lagt er í hann sé verðlagt út í hróa. Þau komast upp með það því hvert annað ætlarðu að fara eftir að látið er úr höfn.
Sem dæmi er til dæmis ólíklegt að allt-innifalið pakkinn með mat og drykk gildi á bestu og skemmtilegustu barina og matsölustaðina um borð. Oft þarf að greiða aukalega fyrir borð á allra bestu veitingastöðunum en einn eða tveir slíkir uberveitingastaðir finnast á flestum stærri skemmtiferðaskipum. Þar framreiddur gourmet matur og úrval á mat- og drykkjarseðli mun meira en á öðrum stöðum um borð.
Dýrtíð er líka á öðru sem þig kann að vanhaga um eftir að um borð er komið. Krem hvers kyns og lyf sérstaklega kosta skildinginn og gera má ráð fyrir helmingi hærra verði á lyfjum en í landi að lágmarki. Einföld sjóveikisprauta getur kostað viðkomandi allt að tuttugu þúsund krónum. Sömuleiðis er ekki frítt að hitta lækni um borð ef fólk finnur fyrir óþægindum á ferð. Læknisskoðun kostar vart undir sex til sjö þúsund krónum og alveg upp í fimmtán þúsund á þeim allra dýrustu.
Annað sem stundum gleymist þegar halda skal út á heimsins höf með viðkomu í fjölda hafna er að hver og einn farþegi verður sjálfur að gæta þess að hafa öll tilskilin leyfi til að fara í land á þeim viðkomustöðum sem siglt er til hverju sinni. Sé ekkert slíkt leyfi fyrir hendi er vonlaust að fara í land og skipafélagið mun ekki geta hjálpað þér. Útvega verður vegabréfsáritun fyrirfram í stöku tilvikum og það getur tekið vikur og jafnvel mánuði í stöku tilvikum.
Að sama skapi er áríðandi að þekkja tryggingar allar vel. Komi eitthvað alvarlegt upp á sem getur smitað út frá sér hikar skipslæknir ekki við að skilja veikt fólk eftir í næsta landi hvar sem það nú er til að forðast smitfaraldur um borð. Þá fer það eftir hvers ítarlegar tryggingar fólk er með hvort kostnaðurinn við að komast til baka fæst greiddur.
Þá flaska margir á því að netsamband um borð kostar yfirleitt töluvert meira en raunin er í landi. Þannig getur instragram-skeytið kostað þig vel yfir eitt hundrað krónur stykkið á dýrari skipum og klukkustund á fésbók gæti tæmt nokkra þúsundkalla af reikningnum.
Að síðustu er þjórfé eitthvað sem margir gleyma en getur verið hár útgjaldaliður. Ráð er fyrir gert að gestir skilji eftir þjórfé upp að vissri prósentu í velflestum skipum áður en farið er frá borði í síðasta sinn til að þakka fyrir veitta þjónustu.Það jafnvel þó þjórfé sé í mörgun tilfellum innifalið þegar þú kaupir siglinguna. Í lengri siglingu fer sú upphæð upp í tugþúsundir króna aukalega þó vissulega sé þjórfé líka innifalið hjá sumum skipafélögum og þau heimti ekkert meira.
