Þ að er líklega það sorglegasta sem getur hent ferðafólk sem elskar að skipuleggja ævintýraflakk sitt sjálft að missa af flugi. En það þarf ekki að vera vandamál.
Allur fjandinn getur gerst á flugvöllum. Æði mun betra að hafa tíma aukreitis en vera í stressi og veseni ef flugi seinkar
Það færist mjög í vöxt í heiminum að fólk skipuleggi ferðalög sín alfarið sjálft gegnum netið og sleppi þannig við að greiða fúlgur fjár fyrir milliliði eins og ferðaskrifstofur.
Ástæða þess ofur einföld en hún sú að spara má heilmiklar upphæðir með því að gera og græja sjálf. Og þar sem tekjur yfirgnæfandi meirihluta fólks í flestum vestrænum löndum hafa staðið í stað undanfarin ár og jafnvel áratugi er ósköp skiljanlegt að fólk velji þann kostinn.
Slíkt er aldrei jöfn öruggt og að bóka ferðir gegnum ferðaþjónustuaðila eða beint hjá flugfélögunum. Fyrst og fremst sökum þess að þeim aðilum er skylt að koma þér til bjargar á ferðalagi ef eitthvað bjátar á og jafnvel koma þér heim líka ef allt fer í handaskol. Það helgast af því að ferðaþjónustuaðilar verða að hafa tryggingar sem dekka margs konar vesen sem viðskiptavinir þeirra geta orðið fyrir erlendis. Sú trygging kostar til dæmis heimferðina ef ferðaskrifstofan eða flugfélagið sem kom þér út fer á hausinn í miðju fríi. Sömuleiðis er það ferðaþjónustuaðila að koma þér til hjálpar ef einn leggur ferðar fer úr skorðum sökum tafa eða aflýsinga á flugi.
Þeir sem flakka um á eigin vegum búa ekki við þann munað. Þeir verða að treysta á sjálfa sig og það fer nokkuð eftir greindarvísitölu hversu flínkt fólk er við það. Jamm, við sögðum greindarvísitölu. Leyfið okkar að útskýra:
Óspennandi byrjun á draumaferðalaginu…
Skömmu fyrir Kófið fengum við hér skeyti frá pari sem var á leið til Hong Kong frá Keflavík gegnum London með millilendingu í Doha í Katar þar sem flogið var áfram með annarri vél. Þau komust alla leiðina klakklaust en það gerði farangurinn þeirra ekki. Ekki sást tangur né tetur af honum fyrr en rúmri viku eftir komuna til Kína. Parið vildi vita hvert ætti að leita með kröfu um bætur.
Víst er lítið gaman að týna farangri enda pökkum við oft okkar uppáhalds klæðnaði, dýrum raftækjum og jafnvel mikilvægum lyfjum í innritaðan farangur.
En við nánari athugun kom í ljós að parið var stálheppið að komast sjálft alla leið þó farangurinn kæmi seinna. Uppgefinn biðtími á milli vélanna í Doha reyndist vera ein klukkustund og fimm mínútur frá lendingu þangað til seinni vélin átti að fara í loftið.
Það er vægast sagt naumur tími til að skipta um vél í Keflavík þar sem völlurinn og lítill og sérstakt transitsvæði til handa þeim er halda áfram flugi. Það var ekki raunin í Doha þegar parið atarna var á ferðalagi sínu plús sú staðreynd að völlurinn í Doha er töluvert stærri en í Keflavík. Það tekur jú þetta 10 til 15 mínútur að koma öllum farþegum út og það tekur ekki minni tíma að koma öllum farþegum inn í seinni vélina og þegar við bætist að þurfa að tékka sig inn að nýju má öllum vera ljóst að klukkustund er ávísun á tómt tjón. Parið hafði sem sagt í besta falli 40 mínútur til að tékka sig inn, rúlla gegnum öryggisleit, finna brottfararhliðið á stórum ókunnum flugvelli og komast um borð í seinni vélina. Hefði fyrri vélin tafist um tíu til fimmtán mínútur, algeng töf á flugi, hefði parið alfarið misst af seinni vélinni.
Merkilegt nokk tókst parinu að komast í seinna flugið og verður að teljast töluvert afrek en engum á að koma á óvart að flugvallarstarfsfólki hafi ekki tekist að tæma fyrri vélina af farangri og koma honum öllum á færibönd á rétta staði fyrir áframhaldandi flug á 40 til 50 mínútum. Það er of knappur tími.
Ergo: farangurinn varð eftir í Doha og barst parinu ekki fyrr en tæplega sjö dögum síðar á hótel þeirra í Hong Kong. En þá voru þau auðvitað búin að kaupa sér fatnað og nauðsynjar sem þau þurftu.
Þetta er það sem kalla má kommon sens. Það er kommon sens að ímynda sér að jafnvel starfsfólk á best skipulagða flugvelli heims þarf líklega meira en 30 mínútur til að koma farangri á milli áætlunarvéla. Það líka kommon sens að gefa sér meiri tíma en tæpa klukkustund að flytjast milli flugvéla á ókunnum erlendum flugvelli.
Þrír tímar lágmarkið
En þú þarft ekkert til Doha til að lenda auðveldlega í vandræðum. Við þekkjum til fólks sem ætlaði áfram til Evrópu frá London en áttaði sig ekki á að það getur tekið tvær til þrjár stundir að komast milli flugvalla kringum London á háannatíma. Þau enduðu á að kaupa nýjan miða dýru verði og sökum þess naut hvorugt ferðalagsins í kjölfarið.
Þrjár klukkustundir er ALGJÖRT LÁGMARK ef þú þarft að ná tengiflugi á stærri flugvöllum heimsins og fimm klukkustundir nær lagi ef þú vilt vera 99 prósent örugg/-ur. Tvær stundir duga jafnan til ef flugið til og frá er frá einum og sama flugvellinum en ef eitthvað þarf flakk á milli eru þrjár stundir málið.
Hér skal hafa í huga að margir stærstu flugvellir heims hafa margar flugstöðvarbyggingar, terminals, og í stöku tilfellum getur tekið tíu til tuttugu mínútur að komast frá einni flugstöðvarbyggingu til annarrar. Sem dæmi þá lendir þú við flugstöð 4 en tengiflugið er frá flugstöð 1. Til að auka enn á vesenið getur tekið 20 mínútur að komast frá öryggishliði að brottfararhliði á stórum flugvöllum. Bara hér er ferðafólk komið með 40 mínútur og stress og vesen í gangi.
Betri er bið en að horfa á eftir rellunni án þín
Með þremur til fimm klukkustundum er búið að ganga út frá því að einhverjar tafir verði á brottför, einhverjar tafir verði á milli flugstöðva en þú kemst samt í tengiflugið með tíma til að eyða.
Öllu vænlegra að fá sér kaffi og kleinu í rólegheitum ef eyða þarf dauðum tíma fremur en að vera hlaupandi í kasti með svitaperlur á enni að missa af flugi og eða missa beinlínis af flugi vegna þess að þú gafst þér of skamman tíma.
