Hin týpíska ímynd af Spánverja, Ítala eða Grikkja um miðjan dag.
Hún er langlíf mýtan um að Spánverjar og margir aðrir þeir sem búa í heitari löndum heims séu húðlatir með afbrigðum. Ritstjórn ósjaldan heyrt þá tuggu gegnum tíðina.
Reyndin er hins vegar sú að hvorki Spánverjar né aðrir hitabeltisíbúar eru almennt latari en gengur og gerist. Þvert á móti eiginlega. Þeir vinna bara öðruvísi og fyrir því góð ástæða: Hitinn.
Það er hitastigið sem er ástæða þess að það hægist um allt eða beinlínis stoppar og eða lokar á heitustu svæðum heims yfir hádaginn. Á Spáni er þetta þekkt sem síesta en fyrirbærið er þekkt víða um heitari lönd heims. Þetta merkir bara að nema þú sért að starfa í loftkældu skrifstofuumhverfi er algjörlega fráleitt að ætla sér stóra hluti þegar sólin er hæst á lofti og hitinn skjagar í 30 eða jafnvel 40 gráður. Fólk svitnar af því einu að opna hvítvínsflösku á þeim tíma.
Það aftur er ástæða þess að Spánverjinn fer í kvöldmat um svipað leyti og bleiknefjar frá Ballarhafi eru að klæða sig í náttfötin. Gildir þá einu hvort um er að ræða fimm ára börn eða 98 ára gamalmenni.
Á Spáni, Ítalíu, Grikklandi og víðar tekur fólk sér góða pásu yfir hádaginn og fer svo til vinnu á ný og vinnur yfirleitt til þetta 20 eða 21 á kvöldin. Á Spáni er meðal vinnutími fólks almennt LENGRI en gerist á norðlægari slóðum.
Það segir sig sjálft að þegar þú kemur heim úr vinnu klukkan 20 eða 21 á eftir að taka sturtu, skipta um föt og græja heimilislífið áður en þú getur hitt familíuna eða vinina í mat. Þess vegna fyllast flestir spænskir veitingastaðir og eða barir af heimafólki um eða upp úr klukkan 22 á kvöldin. Það þrátt fyrir að mæta þurfi til vinnu á ný stundvíslega klukkan 8 morguninn eftir.
Engin leti. Bara heilbrigð skynsemi 😉
